Basi zaczął ruszać się ząb. Dolna jedynka kiwała się w przód i w tył, a popchnięta językiem, bolała i wydawała dziwne odgłosy.

– Mamo! – poskarżył się Janek. – Ona jest obrzydliwa! Ciamka zębem, kiedy ja jem.

– Wcale nie ciamkam! – zdenerwowała się Basia. – Ruszam. To on ciamka, nie ja!

– Jaki „on”? Ząb? – Mama oderwała wzrok od laptopa. Myślami była przy tekście, który właśnie pisała, i docierały do niej tylko niektóre słowa.

Basia zerwała się z krzesła.

– Wcale mnie nie słuchasz! – krzyknęła. – Ciągle pracujesz i pracujesz!

Odwróciła się i pobiegła do swojego pokoju. Trzasnęła drzwiami, złapała Miśka Zdziśka i mocno go przytuliła.

– Tylko ty mnie rozumiesz – wyszeptała w brudnawe ucho.

– Pobawimy się w dentystę – zaproponowała, a Misiek Zdzisiek nie zaprotestował. – Ja będę dentystką, a ty pacjentem. Wyrwę ci ząb, dostaniesz pieniążek od Wróżki Zębuszki, pójdziemy do sklepu i kupię ci żelki, chociaż to bardzo niezdrowe.

Puk, puk! Drzwi skrzypnęły i do pokoju weszła Mama. Tuż za nią przydreptał Franek.

– Wiesz, Basiu... – Mama usiadła na podłodze. – Rozumiem, że jesteś zdenerwowana i że nie lubisz, kiedy jestem myślami gdzie indziej. Nie podoba mi się jednak, że krzyczysz na mnie i trzaskasz drzwiami. A teraz pokaż ten ząb.

Basia otworzyła usta.

– Rzeczywiście się rusza – powiedziała Mama. – Widzę też, że masz próchnicę w dolnej czwórce.

– Płóchnicę? – upewniła się Basia i zamknęła usta.

– Dziurę w zębie spowodowaną przez jedzenie zbyt dużej ilości słodyczy – sprecyzowała Mama nauczycielskim tonem.

– Dycy am, am! – zawołał Franek. – Nanek dycy am, bła, bła. Jus!

– Nie, Franku – powiedziała Mama. – Nie dostaniesz słodyczy. Ani teraz, ani w najbliższym czasie.

– Nanek am! – krzyknął Franek i zaczął płakać.

– I tak właśnie kończy się karmienie małych dzieci lizakami. Tyle razy prosiłam, Basiu, żebyście tego nie robili. Ty w jego wieku nawet nie znałaś smaku cukru.

– Ja mu nie daję! – broniła się Basia. – To Janek.

– Co ja? – Janek stanął w progu. – Wszystko tylko ja! A kto dał Frankowi krówkę?

– Krówkę?! – zawołała Mama. – Przecież wiecie, że jemu nie wolno jeść niczego, co zawiera krowie mleko!

– Ona mi tylko wypadła! – powiedziała Basia.

– Akurat! – nie ustępował Janek. – Sam widziałem, jak...

– Przestańcie! – krzyknęła Mama. – Ostatnio ciągle się kłócicie. To jest nie do zniesienia. Nie wiem, jak było z tą krówką, i nie chcę wiedzieć. Wiem za to, że wszyscy pójdziecie do dentysty. Dawno nie mieliście przeglądu i trzeba wam zrobić fluoryzację.

– Mi też? – zdziwił się Janek. – Ale to nie ja dałem Frankowi krówkę!

– Nie chcę fluro... frulo... fruroryzacji! – zawyła Basia. – Jest o-brzyd-li-wa!!!

– Nanek nie cie! – poparł ją Franek.

– Nie ma dyskusji! – ucięła Mama.