Copyright © Wydawnictwo Dom Horroru, 2017

Dom Horroru

Gorlicka 66/26

51-314 Wrocław

Copyright © Edward Lee, You are my everything, 2011

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Redakcja i korekta: Anna Musiałowicz, Tomasz Czarny

Tłumaczenie: Paulina Kowalska

Projekt okładki: Dawid Boldys, Shred Perspectives Works

Skład: Sandra Gatt Osińska

Wydanie I

ISBN: 978-83-954678-9-9

www.domhorroru.pl

facebook.com/domhorroru

instagram.com/domhorroru

Nazywasz się Easter Cutler. Masz pięćdziesiąt lat i całe swe życie mieszkałaś w górach. Byłaś uczciwa, szczera, a ludzi traktowałaś tak, jak sama chciałaś być traktowana. Żyłaś z pracy na roli i sama byłaś sobie krawcem. Gotowałaś dla swej rodziny na małym, opalanym drewnem piecyku, a na twarzy zawsze gościł ci uśmiech. Uśmiech pełen wdzięczności.

– Każdego, psia krew, dnia nadal łazimy i gadamy, ale Easter... O tak, teraźniejszość to czas, co to trzeba być za niego wdzięcznym, jak to zawsze mawiał dziadziuś Orne. I wierzyłaś mu.

Aż do teraz.

Wierzyłaś do momentu, kiedy nie spojrzałaś przez pęknięcie w twych sypialnianych drzwiach.

Masz teraz niepowtarzalną możliwość stłumić swój gniew, uspokoić złamane serce i pomyśleć logicznie, tak jak polecał dziadziuś Orne. Pomimo iż od spoglądania na pęknięcie zbiera ci się na płacz, myślisz: Gdy przychodzi co do czego, wszystkie chłopy są tak samo głupie. Wszyscy po równo durni, wiecznie kochający i napaleni. Nie są w stanie kontrolować swych żądz....

Oto, co widzisz: twój czterdziestodwuletni mąż Noot uprawia agresywny seks z twą dwudziestoletnią córką Linette. Jednak, całkiem niespodziewanie, znajdujesz pewien pozytyw: Cóż, przynajmniej nie rozpasał się na tyle, żeby pieprzyć ją w naszym łóżku.

– Stoi za to przy krawędzi ręcznie wyciosanego kreden-su, na którym leży twoja naga, spocona i wygolona w miejscu intymnym córka. Jej nogi oplatają tułów Noota i niemal przez całą minutę obserwujesz jego brutalne, rytmiczne ruchy. Bardziej niż to bluźniercze kazirodztwo martwią cię jednak ich zachłanne uśmiechy oraz ten powtarzający się, mokry – niczym uderzenia – odgłos jąder obijających się o wzgórek łonowy twej córki.

Mój Boże, Noot – myślisz, po czym przekształcasz swoją rozpacz w coś na kształt krytyki. – Jesteś dla mnie wszystkim, kochanie. Nie wiesz o tem? Co on teraz wyrabia? Pierdoli własną córkę. Czemu? Bo zawsze był takim cholernym, napalonym świrusem. Widzisz? Widzisz Noot, co ten zły świat kozał ci robić?

– O Boże, tatku – jęczy przez zaciśnięte zęby Linette, podczas gdy przerośnięty penis penetruje jej wnętrze. – Ja tylko tak bardzo... cię kochom...

– O tak, dziecinko, tak – stęka spocony mężczyzna.

Klaps-klaps-klaps.

– Twoją cipkę dyma się sto razy lepiej niż matkową...

Kolejna łza spada po policzku.

– Ilu ziomkom obciągnęłaś dziś w „Waller”? – pyta Noot, nie zmieniając rytmu.

– Dwudziestu sześciu.

– Dobrze, to jest dość dużo liczba – klaps-klaps-klaps – a połknęłaś wszystko?

Zamknięte oczy, wygięte w łuk plecy i lubieżny uśmiech mówią wszystko.

– Uhm...

– Jak skończysz, to wyliżę ci cipkę – odpowiada, po czym chrząka. – Moja dziewczyna! Tak jak żem cię zawsze uczył. A czy zrobisz to dla mnie? No bo robisz to tak dobrze. No i wiesz co? Lubię to wyobrażenie, wiesz?

– Wyobrażenie? Co mosz na myśli?

– No, że wszystkie ziomki dochodzą na twój brzuch, a tylko ja kończę w twojej cipce...

– Och, tatusiu! Ty jesteś ino taki głupkowaty!

Więcej rytmicznych uderzeń i pojękiwań. Noot wydaje się być w transie.

– Ale lepiej się sprężaj, tatku – radzi Linette, skupiając się mocniej na doznawanych rozkoszach. – Mama może w każdej chwili wrócić.

Klaps-klaps-klaps.

– Nie-e. Mówiła, że dopiero za kilka godzin bydzie w domu. Bydzimy mieć czas, żeby się sztachnąć i może znów cię wychędożę. Twoja matka jest u Dory Ann Slate i robi laleczki, albo jakie inne gówno.

Linette aż podskakuje z wrażenia, po czym wybu-cha śmiechem.

– Laleczki?

– No, jeśli dobrze pamiętom, to tak – śmieje się Noot. – Tak po prawdzie to pewno sobie liżą nawzajem te rozklapiszone pizdy. Mam ino nadzieję, że mają wtedy nosy zatkane klamerkami.

– Tatusiu!

Klaps-klaps-klaps.

Linette chichocze.

– Jak myślisz... co ona zrobi... no wisz.... kiedy pozna prawdę?

EDWARD LEE

Edward Lee (ur. 1957 w Waszyngtonie) jest autorem kilkudziesięciu książek z gatunku horroru, specjalistą od prozy ekstremalnej, wychodzącym naprzeciw oczekiwaniom czytelników spragnionych kontaktu z literaturą przekraczającą granice wszelkiego tabu. Autor powieści „The Bighead”, „Slither”, „Brides Of The Impaler” czy „Haunter of The Threshold”. Jednym z jego głównych źródeł inspiracji jest proza Howarda Phillipsa Lovecrafta. Dotychczas w Polsce ukazały się trzy powieści wydane w wydawnictwie Replika: „Sukkub”, „Ludzie z Bagien” oraz „Golem”. Niedawno, dzięki wydawnictwu Dom Horroru, ukazały się także: zbiór opowiadań „Wypuść mnie, proszę” oraz „Zgroza w Innswich”. Lee mieszka na Florydzie, gdzie oprócz pisania horrorów zajmuje się prowadzeniem własnego studia filmowego „City Infernal Films”.

www.edwardleeonline.com

www.cityinfernalfilms.com