WPROWADZENIE

do Małej księgi przebudzenia

Te rozmyślania na każdy tydzień roku pochodzą z mojego duchowego dziennika – Księgi przebudzenia. Pisząc ją, doznałem przemiany, jak to się dzieje w przypadku każdego autora, a ta książka stała się moim kolejnym nauczycielem. Po raz pierwszy zająłem się tymi stronicami tuż po pokonaniu raka. Byłem wówczas niezmiernie łagodny i czysty – pragnąłem dać coś od siebie innym ludziom. Od tamtej pory książka ta odbyła niezwykłą podróż. Przetłumaczono ją na ponad dwadzieścia języków i do dziś została wydana już trzydzieści jeden razy. Okazało się to dla mnie ogromnie pouczające. Muszę wyznać, że wygranie walki z rakiem nauczyło mnie, iż jesteśmy tutaj z ważniejszych powodów niż płacenie rachunków i realizowanie zadań z naszych nigdy niekończących się list. Każdy z nas potrzebuje daru uważności, aby rozwijać się w życiu, a nie jedynie usiłować przeżyć. W rzeczywistości to, co najważniejsze – co podtrzymuje nas przy życiu i przynosi radość – jest zawsze w pobliżu, ukryte w naszych problemach lub na ścieżkach, po których błądzimy. To wydanie ma na celu udostępnienie czytelnikowi na tyle małej książki, by mógł nosić ją ze sobą jako podręcznego towarzysza. Mam wielką nadzieję, że odnajdziesz tu coś, co cię uspokoi, przyniesie ci ukojenie, zmotywuje do podejmowania wyzwań, a przede wszystkim pomoże ci poznać samego siebie.

MARK, wrzesień 2013 r.

TYDZIEŃ 1

Zrzucanie skóry

Od samego początku

kluczem do odnowy było zrzucanie starej skóry.

Polinezyjczycy mówią, że świat powstał wtedy, gdy Taaora – tak nazywają Stwórcę – przebudził się i odkrył, że znajduje się w skorupie. Wówczas rozciągnął się i ją rozbił. Tak powstała Ziemia. Taaora rósł nadal i po pewnym czasie odkrył, że znajduje się w kolejnej skorupie. Rozciągając się, znowu ją rozbił i tak powstał Księżyc. Niemniej Taaora wciąż rósł i wkrótce odkrył, że ogranicza go jeszcze jedna skorupa. Kiedy ją rozbił, powstały gwiazdy.

Ta starożytna opowieść Polinezyjczyków ukazuje nam proces nabywania mądrości, zachodzący poprzez rozbijanie kolejnych, ograniczających nas skorup. Cząsteczka Boga rozwija się w nas, aż zaczyna jej brakować miejsca, a wtedy znany nam świat ulega zniszczeniu, byśmy mogli narodzić się na nowo.

Tak oto życie okazuje się niczym innym jak byciem sobą, aż przestaniemy się mieścić w naszej jaźni i, podobnie jak Taaora w swojej skorupie, musimy przełamać swoje ograniczenia, po to, by mogła narodzić się nasza kolejna jaźń. W ten sposób pozbywamy się swoich poglądów na temat świata – nie dlatego, że są one fałszywe, ale dlatego, że każdy z nich spełnia swoje zadanie do czasu, aż się rozwiniemy i przestaniemy go potrzebować.

Ja sam wielokrotnie zmieniałem osobowość. Pierwsza wersja mnie chciała być kimś wspaniałym i rozpalać ludzkie dusze. Stroniła od wszystkiego co zwyczajne. Fascynowała mnie pasja mistrzów: chciałem zostać wielkim muzykiem – być kimś sławnym i wyjątkowym. Lecz w miarę jak dorastałem, moje pragnienie sławy sprawiało, że w nocy odczuwałem coraz większą samotność. Tron – nieważne jak piękny – może pomieścić tylko jedną osobę.

Druga wersja mnie chciała pokryć się falami, pochłaniać gwiazdy i poruszać się jak pieśń. Tym razem pragnąłem być samą muzyką. Niemniej bycie wspaniałą rzeczą okazało się zarówno wspaniałe, jak i samotne.

Trzecia wersja mnie zrezygnowała ze wspaniałości. W ten sposób pozwoliłem innym ludziom zbliżyć się do siebie. Zadawałem więcej pytań, chociaż interesowały mnie nie tyle odpowiedzi, ile wnętrze osoby, z którą rozmawiałem.

Potem, gdy zachorowałem na raka, pojawiła się moja kolejna jaźń – połamana i zniekształcona. Leżałem w szpitalnym łóżku, a popołudniowe słońce oświetlało poduszkę. Moje ciało wydawało się martwe, ale mój umysł był żywy – cichy oddech pomiędzy życiem a śmiercią przywrócił mnie do życia. Co ciekawe, nie przerażało mnie to – czułem puls życia w cichym oddechu i doświadczyłem transcendencji, która sprowadziła mnie z powrotem tam, gdzie było moje właściwe miejsce.

Otarłem się o śmierć i w ten sposób rozbiłem kolejną skorupę. Zrozumiałem wówczas, że każda jaźń łączy się z następną we wspólnym łonie koncentrycznych kół ułożonych tak, że każde kolejne obejmuje poprzednie. Wierzyłbym w dotarcie do ostatecznego celu, gdyby nie to, że rozbijałem się w trakcie wszystkich podróży do różnych celów.

Oddychaj powoli z zamkniętymi oczami i poczuj jeden aspekt swojego obecnego świata, który wydaje ci się ograniczający.

Zamiast koncentrować się na związanych z nim ludziach lub okolicznościach, spróbuj poczuć to ograniczenie jako przejście do kolejnego etapu rozwoju.

Wyobraź sobie, że cząsteczka Boga w tobie rozwija się i przyjmuje coraz bardziej wyprostowaną postawę, a dzięki byciu sobą rozbijasz ograniczającą cię skorupę.

Pomódl się o zrozumienie, że jest to konieczne dla rozwoju twojej duszy i nie ma w tym nic złego.

TYDZIEŃ 2

Sztuka mierzenia się
z przeciwnościami

Ludzie zapomnieli o tym,

o czym wie każdy łosoś.

— ROBERT CLARK

Łosoś może nas wiele nauczyć na temat sztuki mierzenia się z różnymi przeciwnościami losu. Ta niezwykła ryba, płynąc pod prąd rzek o bystrym nurcie, przedostaje się nawet przez wodospady, jakby pokonywała siły natury. To niesamowite. Wszyscy ludzie, którzy pragną żyć naprawdę, mogą czerpać z tego głęboką mądrość.

Jakimś cudem łosoś wie, w jaki sposób odwrócić spodnią część ciała – od środka aż po ogon – w mocnym nurcie rzeki, który w niego uderza. Siła uderzenia sprawia, że łosoś przedostaje się w górę wodospadu, gdzie ponownie odwraca spodnią część ciała tak jak poprzednio, a nurt oczywiście znowu nieubłaganie w niego uderza. Kolejne uderzenia sprawiają, że łosoś wyskakuje coraz wyżej w górę wodospadu. Nie ucieka od tego, co napotyka, i dzięki temu dociera coraz dalej w swojej jakże nieprawdopodobnej podróży.

Gdy przyglądamy się temu z daleka, możemy odnieść wrażenie, że mamy do czynienia z magią. Wydaje się, że te niezwykłe ryby latają i pokonują swój żywioł, lecz w rzeczywistości są z nim niezmiernie głęboko zjednoczone, całkowicie i dogłębnie zaangażowane w fascynujący taniec uderzeń i skoków. Pokonują wodę i powietrze, aż docierają do miejsca swoich narodzin.

Jeśli chodzi o życie duchowe, łosoś pokazuje nam, jak należy wytrwale i z pełnym zaufaniem odsłaniać się przed silnym nurtem. W tajemniczy sposób to właśnie fizyka jego odwagi umożliwia mu tak swobodne przemieszczanie się. Możemy czerpać inspirację z tego żywego paradoksu, ponieważ życie wymaga od nas otwartości, jeśli chcemy zachować autentyczność w obliczu codziennych doświadczeń. Musimy odnaleźć sposób na wykorzystanie tych sił, które w nas uderzają, i nie pozwolić się zmieść codziennym wydarzeniom.

Łosoś pokazuje nam, jak sprostać prawdzie i nie zamykać się w życiu. Uczy nas, że nie możemy uciekać od swoich doświadczeń, a wtedy będziemy mogli podążać naprzód mimo nieprzyjemnych uderzeń. Chociaż czasem wolelibyśmy się schować, musimy wciąż od nowa odsłaniać swoją wrażliwość, dzięki czemu doświadczymy tajemnicy i łaski.

Usiądź w ciszy i medytuj nad ostatnią sytuacją, w której otworzyłeś się na to, co niesie ci życie.

Przypominając ją sobie, spróbuj zastanowić się nad trzema aspektami: nad tym, jak rozwinąłeś się dzięki swojemu otwarciu, jak przeciwności wpłynęły na twoją sytuację życiową oraz nad tym, gdzie się znalazłeś, gdy wyskoczyłeś w powietrze jak łosoś.

Oddychaj miarowo i otwórz serce na nauki związane z otwieraniem się, zmienianiem i lądowaniem.

Oddychaj powoli i uświadom sobie, że przechodzisz teraz przez ten proces.

Zrelaksuj się i zwróć sercem ku swojemu życiu.

TYDZIEŃ 3

Współczucie

Mam do przekazania trzy cnoty:

prostotę, cierpliwość, współczucie.

To najwspanialsze z twoich skarbów.

Okazując współczucie samemu sobie,

godzisz wszystkie istoty na świecie.

— LAO-TSY

Na początku możemy się zdziwić: „Jak to możliwe, że za sprawą współczucia wobec samego siebie możemy pogodzić ze sobą wszystkie istoty na tym świecie?”.

Aby to zrozumieć, musimy przypomnieć sobie o kole szprychowym jako o metaforze naszego życia. Każda istota jest osobną i wyjątkową szprychą, lecz wszystkie zbiegają się ze sobą we wspólnym centrum – w piaście. To dlatego, dbając o swój najgłębszy rdzeń, troszczymy się o wszystkie dusze.

Rosnące przy rzece osiki, które możemy porównać do ludzkiej rodziny, również mogą nam pomóc zrozumieć charakter więzi międzyludzkich. Każde drzewo wydaje się rosnąć niezależnie od innych, a jednak pod powierzchnią ziemi i poza zasięgiem wzroku ich korzenie łączą się ze sobą w jeden wielki korzeń. Podobnie jest z duszą, która z pozoru rozwija się w sposób zupełnie niezależny, niemniej jest ściśle połączona z innymi pokrewnymi duszami. Nasze dusze są ze sobą splecione w swoim centrum, poza zasięgiem naszego wzroku.

Uświadamiając to sobie, zaczynamy rozumieć, że nie mamy innego wyboru, niż troszczyć się o zdrowie naszych sąsiadów, jakby było ono naszym własnym. Poczułem to głęboko w wielu różnych pomieszczeniach szpitalnych w trakcie terapii nowotworowej. Wiem, że to prawda: gdy izolujemy się od ludzi, izolujemy się od samych siebie; zagłuszając swoje korzenie, tłumimy swój własny rozwój; a kochając innych, kochamy samych siebie.

Wierzę, że trzeci nakaz Lao-Tsy przypomina nam o tym, iż gdy uświadomimy sobie swoje cierpienie i zaczniemy dążyć do jego złagodzenia, pokonamy nieufność i odnowimy głęboką relację ze wszystkimi innymi przejawami życia. Uzdrawiając samych siebie, w głęboki i trwały sposób uzdrawiamy również świat. Ciało bowiem może być zdrowe na tyle, na ile zdrowe są jego pojedyncze komórki, a świat może być zdrowy na tyle, na ile zdrowe są nasze dusze.

Poprzez stulecia otrzymujemy więc to ponadczasowe lekarstwo: Żyj w sposób autentyczny, czekaj i dbaj o swoją duszę tak, jak gdyby była ona całym światem.

Oddychaj powoli i poczuj, jak twoje serce kurczy się i rozszerza jak źrenica.

Oddychaj powoli i z każdym oddechem okaż swojej duszy troskę. Poczuj, jak twoje serce się poszerza. Poczuj, jak otwiera się twoja jaźń.

Oddychaj powoli i poczuj, jak otwierasz się na odczuwanie świata, troszcząc się o swoją duszę.

TYDZIEŃ 4

Miłość
od pierwszego wejrzenia

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 5

Smak nieba

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 6

Wbrew naszej woli

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 7

Droga trudna,
lecz właściwa

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 8

Podczas biegu…

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 9

Pozwolić się objąć

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 10

Ziemia,
po której stąpamy

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 11

W swoim żywiole

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 12

Nikodem i prawda

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 13

Koło szprychowe

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 14

Impuls miłości

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 15

Zakopywanie i sadzenie

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 16

Cichy nauczyciel

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 17

To, czym nie jesteśmy

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 18

Nie dwa

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 19

Chwile, nie słowa

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 20

Czego chce
od ciebie życie?

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 21

W oceanie ducha

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 22

Zdolność
próbowania

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 23

Dwie bijące
komórki serca

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 24

Wzrastać w pieśni

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 25

Miód moich porażek

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 26

Dar modlitwy

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 27

Praktykowanie

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 28

Jedna
wspólna ścieżka

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 29

Otworzyć
swoje wewnętrzne oczy

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 30

Coś więcej niż błędy

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 31

Łaska
spływa na falę

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 32

Wu Feng

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 33

Podobieństwo
wszystkiego

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 34

Spotkanie ze światem

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 35

Uwalnianie emocji

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 36

Moc wdzięczności

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 37

Kwiat serca

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 38

Po jednej kropli
prawdy na raz

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 39

Potrzeba mówienia

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 40

Radzenie sobie
z przeszłością

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 41

Odpoczywać
jak drzewo

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 42

Kolejny krok
ku zdrowiu

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 43

Ptaki
i ornitolodzy

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 44

Zadanie miłości

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 45

Poddawać się
jak kaczka

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 46

Nasze powołanie

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 47

Nie karm się
cierpieniem

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 48

Ciało świata

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 49

Gościnność

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 50

Życie
w akwarium

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 51

Bezład

Dostępne w wersji pełnej

TYDZIEŃ 52

Eksplozja Jedności

Dostępne w wersji pełnej

O autorze

Dostępne w wersji pełnej

TYTUŁ ORYGINAŁU:

The Little Book of Awakening

Przełożyła: Karolina Bochenek

Redakcja: Roman Honet

Korekta: Beata Piecychna

Projekt okładki: Izabela Surdykowska-Jurek,

Magdalena Muszyńska, Czartart

THE LITTLE BOOK OF AWAKENING

Copyright © 2000 by Mark Nepo. Introdution to this edition copyright © 2013

Published by arrangement with Red Wheel Weiser, LLC.

All rights reserved.

Copyright © for Polish edition by ILLUMINATIO Łukasz Kierus 2014

Wszelkie prawa do polskiego przekładu i publikacji zastrzeżone. Powielanie i rozpowszechnianie z wykorzystaniem jakiejkolwiek techniki całości bądź fragmentów niniejszego dzieła bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody posiadacza tych praw jest zabronione.

Bądź na bieżąco i śledź nasze wydawnictwo na Facebooku:

www.facebook.com/illuminatiopl

Wydanie elektroniczne

Białystok 2014

ISBN 978-83-646-4520-4

www.illuminatio.pl

Wydawnictwo ILLUMINATIO Łukasz Kierus

E-mail: wydawnictwo@illuminatio.pl

Dział handlowy: zamowienia@illuminatio.pl

Pełna oferta wydawnictwa jest dostępna na stronie www.illuminatio.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com