Opinie o książce Magia w słoiku

„Ta książka wyróżnia się w tłumie – jest klarowna, praktyczna i zachęca nas do tego, aby skuteczne działania magiczne połączyć z zabawą. Sięgnijcie po nią! Warto ją mieć na półce i często brać w swoje magiczne ręce”.

– H. Byron Ballard, autorka poradników

Roots, Branches & Spirits oraz Seasons of a Magical Life

„Charity Bedell pisze w przejrzysty, łatwy do zrozumienia sposób. Precyzyjnie i przystępnie wyjaśnia, jak można praktykować nie tylko magię zamkniętą w pojemnikach, lecz także magię w ogóle. Poleciłabym ten poradnik do biblioteczki osobom stawiającym na tym polu pierwsze kroki”.

– Cassandra Campbell, gospodarz podcastu

Arcane Conjurings

„Pojemniki należą do moich ulubionych form uprawiania czarów. Charity wspaniale wyjaśniła różnice, jakie tu zachodzą. Cudowna lektura”.

– Starr Casas, autorka bestselleru

Old Style Conjure

„Charity to utalentowana autorka, a ta książka jest jej prezentem dla świata magii. Nie poprzestając na podstawach, udziela czytelnikowi wyczerpujących instrukcji i wyjaśnień odnośnie do magii pojemników”.

– Kenya T. Coviak, gospodarz podcastu

My Magical Cottagecore

„Charity Bedell oferuje nam urzekającą miksturę złożoną z prastarych czarów, od wieków cieszących się powodzeniem, z domieszką własnego magicznego wyczucia (…). Ogromnie doceniam sposób, w jaki Charity wyłożyła przed czytelnikiem wszystkie niezbędne do stosowania magii narzędzia, zachęcając, by zaczął ich używać od zaraz!”

– Christian Day, autor

The Witches’ Book of the Dead

„Ta mądra, przystępnie napisana księga czarów ze znawstwem podsumowuje owe praktyki i nie tylko (…). Czerpiąc zarówno z europejskiego czarostwa, jak i z południowych tradycji conjure, Charity splata animalistyczną wiedzę odpowiednią dla osób praktykujących różnego rodzaju magię”.

– Raven Digitalis, autor

Esoteric Empathy

„Klarowny, zwięzły i wypakowany wiedzą poradnik, z którego skorzysta wiedźma praktykująca czary na każdym poziomie. Bedell splata technikę i tradycję, tworząc wybitnie nowoczesne podejście do czarów (…). Bedell przenosi wszystkie te praktyki do współczesności, a robi to z mistrzowskim opanowaniem tematu i wnikliwością”.

– Devin Hunter, autor bestselleru

Księga zaklęć i czarów

„Ta wspaniała, dobrze napisana i przyjemna w odbiorze książeczka jest po brzegi wypełniona materiałem często pomijanym w praktykowaniu czarów. Ma w sobie wszystko: od porad odnośnie do najlepiej sprawdzających się pojemników i magicznych powiązań po zachwycający zestaw zaklęć, a nawet ćwiczeń, które wzbogacą nasze doświadczenie”.

– Mama Sha, wiedźma z bagien i właścicielka

Apteki z Rzeczami Niewytłumaczalnymi

„Charity umiejętnie splata pasma własnego wyuczenia i praktyki, by stworzyć kompletny poradnik obejmujący różne pola magii pojemników. Składa ukłon prastarym receptariuszom, obrzędom i księgom zaklęć i dostosowuje swą magię do współczesnego świata. Dużo się dowiecie z jej książki”.

– Christopher Penczak, autor

bestsellerowej serii Temple of Witchcraft

„Przykuwająca uwagę i tchnąca mocą lektura (…). Solidnie udokumentowana i oparta na materiale źródłowym. Fascynująca księga czarów wypełniona magicznym dziedzictwem i zaklęciami, z dużym potencjałem, by stać się klasyką, po którą sięgną zarówno początkujące, jak i zaawansowane wiedźmy”.

– Shawn Robbins, autorka i współautorka książek

The Good Witch’s Guide, Wiccapedia i The Witch’s Way

„Charity zawarła w swej książce ogromną wiedzę i wnikliwość (…). Czyta się ją łatwo i z przyjemnością, wciąga cię natychmiast, już od pierwszej strony. Książkę te poleciłabym każdemu – zarówno komuś, kto chce się nauczyć magii, jak i komuś, kto ją praktykuje od wielu lat”.

– Darcie Vélez, założycielka

i najwyższa kapłanka Świątyni Diany

„Charity Bedell przedstawia najrozmaitsze metody tworzenia, uświęcania, błogosławienia i aktywowania przeróżnych pojemników (…). Książka, oparta na solidnych źródłach, uczy nas, jak w prosty sposób wykorzystywać magiczne energie do konkretnych celów”.

– Elhoim Leafar, autor poradnika

The Magical Art of Crafting Charm Bags

TYTUŁ ORYGINAŁU:

Container Magic: Spellcraft Using Sachets, Bottles, Poppets & Jars

Redaktorka prowadząca: Ewa Pustelnik

Wydawczynie: Agnieszka Fiedorowicz, Katarzyna Masłowska

Redakcja: Magdalena Kawka

Korekta: Małgorzata Denys

Projekt okładki: Ewa Popławska

Ilustracje na okładce: © Alena, © Muhamad / Stock.Adobe.com

Translated from

Container Magic:

Spellcraft Using Sachets, Bottles, Poppets & Jars

Copyright © 2023 Charity L. Bedell

Published by Llewellyn Publications

Woodbury, MN 55125 USA

www.llewellyn.com

Copyright © 2024 for the Polish edition by Wydawnictwo Kobiece

Agnieszka Stankiewicz-Kierus sp.k.

Copyright © for the Polish translation by Patrycja Zarawska, 2024

Informacje zawarte w tej książce nie służą do postawienia diagnozy, leczenia, udzielenia zaleceń ani nie zastąpią porady uprawnionego pracownika ochrony zdrowia.

Wszelkie prawa do polskiego przekładu i publikacji zastrzeżone. Powielanie i rozpowszechnianie z wykorzystaniem jakiejkolwiek techniki całości bądź fragmentów niniejszego dzieła bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody posiadacza tych praw jest zabronione.

Wydanie I

Białystok 2024

ISBN 978-83-8371-174-4

Grupa Wydawnictwo Kobiece | www.WydawnictwoKobiece.pl

Przygotowano na zlecenie Woblink

woblink.com

Dedykacja

Dedykuję tę książkę licznym nauczycielom, których miałam w ciągu wielu lat. Każdemu z nich zawdzięczam odmienne spojrzenie na magię i inne do niej podejście. Bez nich nie byłabym taką wiedźmą, jaką jestem dzisiaj.

Przede wszystkim ślę niskie ukłony Valerie Walker, w tradycji feri znanej jako Veedub. Zachęciła mnie ona, abym w swojej praktyce znajdowała sposoby na to, by iść dalej, nawet kiedy się wydaje, że nie mam energii już na nic. Wyjaśniła, że choćby niewielkie magiczne czynności będą mi tak naprawdę dodawały energii i siły duchowej. Za jej poradą wypróbowałam kilka technik z tradycji feri i teraz stanowią one część mojej codziennej praktyki.

Książkę tę dedykuję również Christopherowi Penczakowi. Odkąd poznałam go w 2008 roku na intensywnym weekendowym kursie czarów Witchcraft III, całym sercem jestem z Tradycją Świątyni. Christopher zachęcił mnie, abym daną technikę wypróbowała kilka razy, zanim definitywnie usunę ją ze swojej praktyki. Dzięki jego zachęcie lepiej doceniłam tych, którzy podążają bardzo zrytualizowaną i sformalizowaną ścieżką magii.

Dedykację wraz z ukłonami przesyłam także Mamie Starr Casas, która zapoznała mnie z tradycją conjure. Nauczyła mnie, jak odczytywać ludowe opowieści i zbierać ukrytą mądrość. Pokazała mi, jak mam szukać w Biblii zawoalowanych czarów. Uświadomiła mi, jak ważne jest oddawanie czci przodkom (przez których Starr rozumie zarówno zmarłe bliskie osoby, zaliczane do rodziny, jak i nauczycieli oraz szanowanych starszych ludzi) i utrzymywanie o nich żywej pamięci. Większość tego, czego się nauczyłam od Mamy Starr, z powodzeniem zastosowałam na innych obszarach swojego życia.

I wreszcie pragnę zadedykować tę książkę licznym autorom, których dzieła czytałam w ciągu wielu lat. Każde z nich dopomogło mi w rozwoju własnej eklektycznej ścieżki. Ci autorzy to zwłaszcza: Scott Cunningham, Raymond Buckland, Raven Grimassi i Silver RavenWolf – by wymienić tylko kilkoro, których książki prowadziły mnie i przyczyniły się do tego, że zostałam taką wiedźmą, jaką jestem dziś.

Zastrzeżenie

Wydawca i autorka nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody powstałe w wyniku stosowania rad zawartych w tej książce. Zaleca się zachowanie zdrowego rozsądku przy wdrażaniu opisywanych praktyk. Na kartach tej publikacji czytelnik znajdzie porady związane z użyciem olejków eterycznych, mieszanek kadzidlanych i rytualnych przedmiotów. Jeżeli masz alergię na którykolwiek z wymienionych składników, nie sięgaj po niego. Olejki eteryczne mają silne działanie – obchodź się z nimi ostrożnie. Zawsze rozcieńczaj je przed zaaplikowaniem na skórę, a zanim zrobisz to na szeroką skalę, uprzednio wykonaj test punktowy. W książce tej zawarto zaklęcia wspomagające radzenie sobie z chorobami psychicznymi; zaklęcia nie zastępują jednak profesjonalnego leczenia, jedynie służą mu wsparciem. Jeśli się znajdziesz w kryzysie, w pierwszej kolejności udaj się do specjalisty i poddaj leczeniu. Zaklęcia stosuj dopiero wtedy, gdy specjalista udzieli ci już pomocy.

WPROWADZENIE

Żona siedzi w domu przy świecy i drze starą koszulę męża. Mąż jest żołnierzem, odbywa służbę za morzami. Kobieta rozrywa materiał i wycina z niego kształt ludzkiej postaci. Przystępując do zszywania brzegów, szepcze modlitwy ochronne i dodające sił. Uszytą laleczkę napełnia ziołami i kryształkami, których magiczna moc ochroni jej ukochanego. Kiedy laleczka jest już pełna, żona stawia ją na domowym ołtarzyku obok pentakla. Codziennie bierze ją w dłonie i modli się nad nią – aż do czasu, kiedy jej mąż cały i zdrowy wróci z wojny.

Świeżo poślubiona para dostaje w wianie od ojca panny młodej kawałek ziemi na dobre rozpoczęcie. Młodzi stawiają dom, a koło frontowego wejścia wykopują małą dziurę. Wkładają do niej słoik z włosami, paznokciami, zardzewiałymi gwoźdźmi i innymi ostrymi przedmiotami, po czym przysypują go ziemią. Teraz czują się spokojni, wiedząc, że ich dom jest chroniony – właśnie zakopali przed nim słoik czarownic.

Młoda dziewczyna siedzi przed niebieską świeczką otoczoną różnymi ziołami i kryształkami. Spowita kadzidlanym dymem umieszcza po szczypcie każdego zioła i po kryształku w niebieskim woreczku zaciąganym sznureczkiem. Przełyka łzy, wkładając do woreczka zdjęcie swojej chorej matki, po czym dosypuje ziół i kamyków. Kiedy jest już pełny, przyciska go do serca i ciasno zaciąga sznureczek. Woreczek wkłada do swojej torebki i nosi go wszędzie ze sobą. Myśląc o matce, sięga po niego, trzyma go w ręce i posyła matce uleczającą moc, gdziekolwiek matka się znajduje.

Każda z powyższych historii ilustruje inny rodzaj magii. Żona żołnierza przygotowała zaklętą laleczkę, aby otoczyć męża silną ochroną, dzięki której powróci do domu cały i zdrowy. Młode małżeństwo zapewniło sobie bezpieczeństwo za pomocą słoika czarownic, który zniszczy i rozbije wszelkie zło, jakie mogłoby zagrozić domowi. Młoda dziewczyna zrobiła z woreczka amulet uzdrawiający, żeby wyciągnąć matkę z choroby.

W tej książce znajdziesz wybór rozmaitych technik opierających się na magii pojemników. Dowiesz się, jak stosować do czarów butelki, słoje, szklane kule, pudełka, saszetki, woreczki i laleczki. Nauczysz się wykonywać własne słoiki czarownic i zaklęcia na pieniądze. Dzięki zawartej tu wiedzy będziesz wiedzieć, jak dobrać właściwy pojemnik, czym go wypełnić i co zrobić, jeżeli zaklęcie obróci się przeciwko tobie albo nie zadziała. Poznasz sposoby działania i zasilania swoich pojemników i dowiesz się, jak tworzyć własne naczynia na czary.

Praktykuję magię od ponad dwudziestu lat. Zasadniczo jestem samoukiem, z drugim stopniem inicjacji do tradycji Świątyni Czarów, Temple of Witchcraft. W ciągu wieloletniej praktyki zgłębiłam dużo różnych form uprawiania czarów. Zapoznając się z amerykańską magią ludową – praktyką hoodoo, nazywaną również conjure – poczułam, że w mojej duszy obudziło się coś szczególnego.

Podjęłam starania, by lepiej wyszkolić się w hoodoo. Szukając nauczyciela, przeczytałam wiele książek i rozmawiałam online z różnymi praktykującymi ludźmi. Jedną z tych książek był podręcznik The Complete Conjure Workbook Volume 1: Working the Root autorstwa Starr Casas. Mama Starr od tamtego czasu opublikowała kilka kolejnych prac na temat conjure, dzieląc się z czytelnikami materiałem, który dotąd nie ujrzał światła dziennego.

To jedna z tych autorek, które nie tylko wiedzą, o czym mówią, lecz także od lat żyją tym na co dzień. Zaczęła pisać i nauczać conjure, aby przekazać swoje doświadczenie kolejnym osobom. Będąc w starszym wieku, obserwowała, jak tradycja conjure zostaje ugrzeczniona, jak tradycyjne środki i składniki pochodzenia zwierzęcego zastępuje się nietradycyjnymi zamiennikami. Aby powstrzymać ten proces, założyła w internecie Conjure Academy, w której naucza tej ścieżki tak, jak niegdyś uczono ją samą. Zapisałam się do jej szkoły i ukończyłam jej kurs.

Materiał zawarty w tej książce pochodzi zarówno z tradycji conjure, jak i ze współczesnego czarostwa. Owe dwie ścieżki wywodzą się z różnych kultur. Czarostwo, które znam, opiera się głównie na europejskiej magii ludowej i folklorze. Conjure zaś to magiczna tradycja powstała w czasach niewolnictwa, stworzona przez uciemiężonych ludzi, którzy dzięki niej przetrwali i zachowali ile się dało z dziedzictwa swoich przodków.

Conjure wyrasta zatem z potrzeby przetrwania. Czynności wywodzące się z tej tradycji mogą wymagać posłużenia się częściami ciała zwierząt, takimi jak serce, język czy wątroba. Wiele z sugerowanych w tym poradniku składników, jak ozór wołowy, można kupić w sklepach mięsnych. Inne, jak zęby i pazury aligatora, są do nabycia w specjalistycznych sklepach sprzedających magiczne rzeczy. Nie ma powodu ani potrzeby, by dla zdobycia ich krzywdzić jakieś zwierzę. Albo zdobędziesz niezbędne przedmioty w etyczny sposób, albo nie używaj ich wcale.

Mama Starr nauczyła mnie, że tradycja conjure jest otwarta dla wszystkich, o ile pamiętają oni o jej korzeniach i oddają cześć tym, którzy umarli jako zniewoleni ludzie usiłujący zachować swą kulturę. Gdy niewolnicy otrzymali wolność, w wielu przypadkach dołączyli do najuboższych, mniejszościowych grup społecznych. Żyjąc w nich, dzielili się swoimi magicznymi praktykami i tak tradycja conjure trafiła do Amerykanów nieafrykańskiego pochodzenia.

Niemal każde magiczne działanie w tej tradycji wymaga posłużenia się cytatem z Biblii lub modlitwą. Biblia stanowi niezwykle ważną część conjure. Właśnie dzięki cytatom z Biblii tradycja ta przetrwała i pozostała w ukryciu przez tak wiele lat. By praktykować conjure, nie trzeba być chrześcijaninem. Należy jednak szanować Biblię i postrzegać ją jako księgę i narzędzie o potężnym magicznym działaniu.

W tradycji conjure uważa się, że zdolność do praktykowania magii pochodzi od Najwyższej Boskości. Skoro człowiek został stworzony na podobieństwo Boga, obejmuje to również zdolność do czynienia magicznych rzeczy. Zdaniem osób praktykujących conjure wszystko, co robią, jest dziełem Bożym. A każda rzecz i każda istota ma w sobie ducha, którym obdarza ją Bóg.

Właśnie przekonania animistyczne to jeden z powodów, dla których conjure można łączyć z czarostwem. Obie te tradycje przy praktykowaniu czarów współpracują z duchem albo siłami drzemiącymi w materiałach. Każda z nich ma wprawdzie inne podejście do animizmu, ale podobieństwa umożliwiają ponadkulturowe porozumienie.

W niniejszej książce nieraz padnie określenie „magiczne przedmioty”. Chodzi tu o materiały wykorzystywane do wypełniania pojemników, a niebędące ziołami, nie zaś o narzędzia mające magiczne moce. Materiały te mogą być naturalne albo syntetyczne – liczy się ich symbolika i energetyczne właściwości.

W książce zawarto ponadto klątwy i uroki. Tego rodzaju magia, zadająca krzywdę, powinna być jedynie ostatnią deską ratunku, kiedy już wypróbujesz wszystko inne na rozwiązanie swojego problemu. Zanim zdecydujesz się na rzucenie klątwy albo uroku, postaw sobie następujące pytania. Czy zgadza się to z twoim systemem moralnym i etycznym? Czy przyjmiesz konsekwencje swych działań? I wreszcie, czy będziesz żałować w przypadku, gdy tego nie zrobisz?

Jeśli odpowiedzi brzmią „tak” – działaj. Jeżeli są negatywne, nie sięgaj po magię krzywdzącą. Podobnie, jeśli możesz potem swojej decyzji żałować. Jeżeli nie jesteś w stu procentach pewna, że zaklęcie należy rzucić i że jest to odpowiednia droga, zaklęcie może się zwrócić przeciwko tobie i najczęściej tak właśnie się dzieje.

Wszystkie zaklęcia i rytuały zamieszczone w tej książce napisałam sama, opierając się na istniejących zaklęciach, które osobiście z powodzeniem stosowałam. Nie znajdziesz ich nigdzie indziej. Nawet tradycyjne działania z dziedzictwa conjure nieco zmodyfikowałam, aby pasowały do mojego stylu magii.

Książka jest podzielona na trzy części. Pierwsza przedstawia podstawy magii pojemników. Dowiesz się z niej, czym jest ta magia, jakich pojemników można użyć, czym je napełnić i jak pozbyć się już użytych. W części drugiej zapoznasz się z praktyczną stroną magii. Ostatnia część zaś wymienia składniki zaklęć i ich powiązania.

Żywię nadzieję, że po przeczytaniu tej książki będziesz rozróżniała nie tylko różne rodzaje magii pojemników, lecz także różne podejścia do uprawiania czarów. Że nowym spojrzeniem ogarniesz rozmaite pojemniki w swoim otoczeniu i zobaczysz, jakie czary można czynić za pomocą materiałów, które masz pod ręką.

CZĘŚĆ I

PODSTAWY

OD CZEGO ZACZĄĆ?

Magia to praktyka polegająca na manipulowaniu energią i jej kształtowaniu. Jedną z najsłynniejszych definicji magii sformułował Aleister Crowley. W swej książce Magija w teorii i praktyce napisał: „Magija to nauka i sztuka powodowania zmian, tak aby zachodziły zgodnie z Wolą”. Zasadniczo magiczne działania to dla nas sposób na uzyskanie władzy nad własnym życiem i tworzenie takich zmian, by to życie stało się lepsze.

Są różne sposoby praktykowania magii. Do najpopularniejszych należy magia świec. Jej popularność w dużej mierze można przypisać szybkim rezultatom. Gdy świeca się dopali, zostaje uwolniona cała energia zawarta w zaklęciu. Magia pojemników jest z kolei przeznaczona dla tych, którzy szukają długofalowych skutków jej działania, ze stałym przepływem energii.

We wszystkich rodzajach czarów gromadzimy i uwalniamy energię. W magii świec i w magii kuchennej gromadzi się energię podczas budowania zaklęcia i uwalnia się ją w momencie jego zakończenia. W zaklęciach wykorzystujących pojemniki jest ona uwalniana z czasem. Stopniowe uwalnianie energii sprawia, że magia pojemników jest idealna do długoterminowych celów.

Czym jest magia pojemników?

To rodzaj magii ludowej polegający na wykorzystaniu różnorodnych pojemników, takich jak woreczki, słoiki albo butelki czy laleczki. Zaklęciem z zakresu magii pojemników będzie każde magiczne dzieło, w którym napełnisz jakiś pojemnik naładowanymi energią materiałami i będziesz z nim codziennie coś robiła, by uwolnić magię. Wypełniając pojemnik czarodziejskimi składnikami, tworzysz talizman symbolizujący zmianę, którą chcesz wprowadzić w życie. Magia pojemników bierze przedmioty używane do przechowywania i czyni z nich magiczne narzędzia o silnym działaniu.

We współczesnym czarostwie magia pojemników najczęściej wykorzystuje woreczki. W tradycji conjure (czyt. kendżue) większą popularnością cieszą się słoiki i butelki. Terminy „słoik/słój czarownic” i „butelka czarownic” stosuje się zamiennie, ponieważ choć pojemniki wyglądają nieco inaczej, nie ma między nimi różnicy w wykorzystaniu: to, co zawiera słoik, może też zmieścić się w butelce. Z buteleczką łatwiej się podróżuje i wygodniej się ją nosi przy sobie.

Laleczki doskonale się nadają do zaklęć dotyczących konkretnej osoby lub zwierzęcia. Mają kształt człowieka albo zwierzęcia (tego, którego dotyczy zaklęcie). To, co się przydarza laleczce, powinno się też przydarzyć osobie lub zwierzęciu. Zaklęcia te są formą magii sympatycznej.

Z nielicznymi wyjątkami większość pakietów, woreczków czy saszetek to niewielkie miękkie pojemniki, które nosimy przy sobie do czasu, aż zamanifestuje się nasz cel. Wypełnia się je ziołami i magicznymi przedmiotami, które pasują do naszej manifestacji, a następnie zaciąga się sznureczek. Określenia „woreczek” i saszetka” są zamienne. Woreczki mojo (czyt. modżo) to ich specyficzny rodzaj wywodzący się z tradycji conjure.

Jak działa magia pojemników?

Filozofia magii opiera się na fundamentalnej zasadzie, która mówi, że energia jest we wszystkim. Ta w czarach istnieje w postaci subtelnej wibracji, której można doświadczyć na poziomie duchowym dzięki zdolnościom ponadnaturalnym. Kiedy czynimy czary, bierzemy ich energie i programujemy je zgodnie z naszą intencją lub pragnieniem.

Na przykład magia świec ma dwa źródła energii. Pierwszym jest fizyczne spalanie wosku i knota. My zaś skupiamy się mentalnie na drugim źródle. Podczas gdy świeca płonie, uwalniają się energie z obu źródeł.

Magia pojemników działa trochę inaczej. Każdy materiał użyty do wypełnienia pojemnika dostarcza energii do naszego dzieła. Kiedy zbierasz materiały i wkładasz je do środka, ich energia narasta i zmienia kształt. Nasze skupienie intencji sprawia, że energie składników splatają się i tworzą w pojemniku nową, spójną całość.

Magia pojemników to proces dwufazowy. Pierwsza część obejmuje wybór materiałów i fizyczne przygotowanie pojemnika. W niektórych przypadkach samo tworzenie pojemnika może być magiczną czynnością. Druga część to pieczętowanie i ostateczne uruchomienie zaklęcia. Na tym etapie stosuje się kadzidła, olejki i świece. Każdy dodatkowy składnik dostarcza zaklęciu nieco energii do uwolnienia. Czary mogą ją następnie czerpać z zawartej w pojemniku energii według potrzeby, by ziścił się twój zamierzony cel.

Kiedy rzucamy zaklęcie, tworzymy energetyczny pakiet lub myślokształt, który posyłamy we wszechświat, by pracował nad urzeczywistnieniem naszego zamierzenia. W magii świec i czarach kuchennych myślokształt powstaje z naszej intencji – ma tylko jedno źródło energii – i zostaje uwolniony w momencie dopełnienia zaklęcia. W magii pojemników myślokształt ma rozliczne źródła energii.

Tworzone przez nas myślokształty są żywymi istotami duchowymi, które muszą się czymś żywić. Karmienie takiego ducha jest proste: wystarczy pojemnik namaścić odpowiednim olejkiem albo ponownie przesunąć go przez kłąb kadzidlanego dymu. Energia z kadzidła lub z olejku zasili ducha i pozwoli mu kontynuować pracę. Zaklęcie działa dopóty, dopóki zasilasz swój myślokształt.

Pieczętowanie pojemników

Magia pojemników sprawdza się w realizowaniu długoterminowych celów między innymi z tego powodu, że możesz zapieczętować pojemnik. W ten sposób zachowujesz zawartą w nim magię. Energia ta zostaje uwolniona tylko wtedy, gdy z nim pracujesz albo gdy go rozpieczętujesz. To dlatego gdy pojemnik się zniszczy lub rozszczelni, zaklęcie trzeba ponowić: energia została uwolniona, zanim osiągnięto ostateczny zamierzony cel.

Gdy pieczętujesz pojemnik, zastanów się najpierw, czy zamierzasz użyć go ponownie, czy nie. Jeśli tak, wybierz pieczęć, którą da się łatwo usunąć. Trwałego pieczętowania wymagają słoje czarownic.

Słoik pieczętujesz, zamykając wieczko, butelkę – wkładając korek lub używając zakrętki. Woreczek zaciągasz sznureczkiem. Saszetkę możesz zaszyć lub zamknąć w inny sposób. Laleczkę pieczętujesz metodą odpowiednią do materiału, z którego ją zrobiono.

Dalsza część w wersji pełnej