Obudź swoje zdolności parapsychiczne - Fragment
Author: Debbie Malone
Date: 2026-09-17
Publisher: Wydawnictwo Czarna Owca

Spis treści

1. Okładka
2. Strona tytułowa
3. Strona redakcyjna
4. Wprowadzenie
5. Podziękowania

6. Rozdział 1. Czym są zdolności parapsychiczne

7. Rozdział 2. Dziennik duchowy i osobiste kompendium parapsychiczne

8. Rozdział 3. Stwórz swoją świętą przestrzeń duchową

9. Rozdział 4. Co to jest aura

10. Rozdział 5. Co to są czakry

Tytuł oryginału: Awaken Your Psychic Ability

Copyright text © by Debbie Malone 2022
Copyright design © by Rockpool Publishing 2022
First published in 2022 by Rockpool Publishing, www.rockpoolpublishing.com
Copyright © 2026 for the Polish edition by Wydawnictwo Czarna Owca
Copyright © 2026 for the Polish translation by Ryszard Oślizło

All rights reserved

Redaktorka inicjująca: Dominika Dudarew-Osiecka
Redakcja: Katarzyna Dziedzicka
Korekta: Marta Tyczyńska-Lewicka, Aleksandra Płotka
Projekt wnętrza: Sara Lindberg, Rockpool Publishing
Ilustracje: Debbie Malone
Adaptacja okładki: Natalia Twardy
Wersję elektroniczną w systemie Zecer przygotowała Róża Rozaxa

Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy plik jest objęty ochroną prawa autorskiego i zabezpieczony znakiem wodnym (watermark).
Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku.
Rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci bez zgody właściciela praw jest zabronione.

Wydanie pierwsze
Warszawa, 14 października 2026
ISBN 978-83-8457-127-9

Wprowadzenie

Czy znasz to uczucie, że świat kryje w sobie więcej, niż dostrzegają oczy?

Czy zdarzyło ci się przeżyć déjà vu albo śnić prorocze sny, które się spełniły?

Czy czasem widzisz, czujesz, wiesz albo słyszysz coś, czego nikt inny nie doświadcza?

Czy kiedykolwiek przyszło ci do głowy, że możesz mieć zdolności parapsychiczne, lecz nikt nie wyjaśnił ci, co z tym zrobić?

Jeśli tak, to trzymasz w rękach właściwą książkę i zaraz wyruszysz w podróż ku duchowemu poznaniu. Kolejne rozdziały odsłonią przed tobą różne rodzaje zdolności parapsychicznych, które nosimy w sobie.

W tej książce znajdziesz także ćwiczenia i medytacje, które pomogą ci rozwijać i wzmacniać ukryte talenty parapsychiczne.

Gdy odkrywałam własne duchowe dary, nie przypuszczałam, że istnieje tak wiele dróg, dzięki którym możemy łączyć się ze światem ducha. Dopiero kiedy zaczęłam zgłębiać swoje zdolności, pojęłam, na ile sposobów może on nam się przejawiać.

Do głównych darów duchowych należą:

- zdolności parapsychiczne,
- mediumizm,
- „jasnozdolności” znane jako:

- jasnowidzenie (clairvoyance),
- jasnosłyszenie (clairaudience),
- jasnoczucie (clairsentience),
- jasnoempatia (clairempathy),

- jasnodotyk (clairtangency) znany też jako psychometria,

- jasnorozumienie (claircognisance),
- jasnosmak (clairgustance),
- jasnowęch (clairalience).

Nie martw się, jeśli obecnie nie wszystkie powyższe zdolności są u ciebie aktywne. Może się okazać, że obudzisz w sobie każdy z darów opisanych w tej książce, a może będziesz korzystać tylko z niektórych. Pamiętaj, że nie ma jedynej słusznej metody pracy ze światem ducha. Najistotniejsze to umieć się otworzyć na wyższe sfery duchowe, aby w ten sposób kontynuować swój rozwój duchowy.

Gdy rozpoczynałam pracę ze światem ducha, nie wszystkie moje dary przejawiały się w sposób ciągły. Uaktywniały się one sporadycznie, i to w najmniej spodziewanych momentach. Zupełnie jakbym nie miała stałego dopływu energii, by podtrzymywać połączenie, a w moim duchowym obwodzie istniał poluzowany przewód.

Odkryłam, że im bardziej staram się zmusić swoje zdolności, aby „działały na zawołanie”, tym większa ogarnia mnie frustracja i tym mniejszą mam nad nimi kontrolę.

Złość i negatywne myśli także zakłócały moją więź parapsychiczną – podobnie jak strach. Im bardziej bałam się kontaktu ze sferą duchową, tym bardziej niepokojący mi się ten kontakt wydawał i tym trudniej było mi nad nim zapanować.

Doskonale rozumiałam, jak się czuł Harry Potter, próbując nauczyć się latać na miotle Nimbus 2000. Kiedy pierwszy raz na niej usiadł, musiał pokonać wiele trudności i przeszkód, by nie dać się zepchnąć z obranego kursu. Pamiętaj, że opanowanie każdej umiejętności wymaga czasu, poświęcenia, zaufania, wiary, cierpliwości i – przede wszystkim – praktyki.

To nie tak, że sportowiec budzi się pewnego dnia i zdobywa złoty medal. Zanim zostanie wybrany do reprezentacji olimpijskiej, musi przejść wiele prób i testów. Także i ty, będąc częścią wspólnoty duchowej, doświadczysz licznych wzlotów i upadków, rozczarowań i sukcesów, ale dzięki oddaniu i wytrwałości osiągniesz swoje cele.

Ważne też, by uświadomić sobie, że każdy olimpijczyk ma dar będący jego wyjątkową siłą. Niektórzy startują w więcej niż jednej konkurencji, ale większość odkrywa, że ma jeden dar, który jest ich największym atutem.

Jeżeli będziesz o tym pamiętać, rozpoczynając swoją duchową podróż, i skupisz się na tym, co jest twoją największą siłą, otworzy się przed tobą wspaniały świat, który dzielimy z niewidzialnymi bytami duchowymi.

Istoty te mają głębszy wgląd w otaczający nas świat. Są po to, by cię prowadzić i wspierać w codziennym życiu. Kiedy podejmiesz z nimi współpracę, spojrzysz na świat z całkowicie odmiennej perspektywy. A im lepiej będziesz poznawać sfery duchowe, tym mocniej zechcesz odkrywać, jakie jeszcze dary chcą ci ofiarować twoi duchowi nauczyciele.

Nadszedł czas, aby się dowiedzieć, jakie dary duchowe drzemią w twoim wnętrzu. Nie spiesz się, zachowaj cierpliwość podczas ćwiczeń, a przede wszystkim uwierz w siebie i swoją więź ze światem ducha. Od swoich pomocników duchowych otrzymasz tylko tyle, ile będziesz w stanie przyjąć, więc jeśli czasem poczujesz, że nie masz połączenia, zrób sobie przerwę, by się wyciszyć i skupić.

Wierzę w ciebie tak, jak twoi duchowi pomocnicy, przewodnicy i anioły. Rozpocznijmy wspólnie podróż twojego życia.

Z miłością i światłem

Podziękowania

Pragnę podziękować mojemu mężowi Warwickowi za cierpliwość okazywaną mi w czasie mojej drogi duchowej, a trójce moich wspaniałych dzieci – Ryanowi, Blake’owi i Shannon – za to, że nauczyliście mnie więcej, niż ja kiedykolwiek byłabym w stanie nauczyć Was. Jesteście najcenniejszymi darami, jakie otrzymałam. Razem odbyliśmy jedyną w swoim rodzaju podróż duchową i z radością oczekuję kolejnych wspólnych przygód.

Dziękuję mojemu przewodnikowi duchowemu Biegnącemu Koniowi i cudownym aniołom – razem dotarliśmy tak daleko. Zabieraliście mnie w rejony, które trudno opisać słowami.

Liczne doświadczenia z pogranicza śmierci z pewnością zmieniły moje spojrzenie na życie. Otworzyły mi dostęp do wyższej wiedzy, której istnienie jedynie przeczuwałam. Jestem wdzięczna, że dzięki tym podróżom odnalazłam więź z Wami. Dziękuję też, że nie był to jeszcze mój czas na opuszczenie tego świata.

Na koniec pragnę podziękować swoim cudownym pomocnikom duchowym, którzy inspirują i prowadzą mnie z nieba. Babciu i dziadku Gee, dziękuję za Waszą miłość i wsparcie ze świata ducha. Robertowi Malone’owi, mojemu wspaniałemu teściowi, który odszedł w czasie, kiedy pisałam tę książkę, dziękuję za inspirację, którą obdarzałeś mnie za życia i teraz, z duchowego wymiaru.

Dziękuję wszystkim za pokazanie mi, jak uwierzyć w moje dary, abym mogła dzielić się nimi z innymi ludźmi.

Pamiętaj:

- Okazuj sobie życzliwość.

- Czuj w głębi serca, że jesteś istotą duchową, która na nowo rozbudza swoje wrodzone dary duchowe.

- Cierpliwie czekaj na swoje postępy i nie próbuj wymuszać więzi ze światem ducha.

- Przyjmij, że wszystko jest możliwe, i otwórz się na to, co do ciebie przychodzi.

- Zrozum, że informacje, które otrzymujesz, nie są jedynie pobożnym życzeniem ani wytworem wyobraźni.

- Zwracaj uwagę na znaki i symbole, które cię otaczają.

- Spójrz na życie nowymi oczami. Dotąd wiele umykało twojej uwadze. Czas to zmienić.

- Nie pozwól, by ego przysłoniło twoją więź ze sferą ducha.

- Uwierz w siebie i zachwyć się duchowymi zdolnościami, które posiadasz.

- Jesteś istotą duchową przeżywającą ziemskie doświadczenie. Nadszedł czas, by rozbłysnąć własnym światłem.

Jak powiedziała Hilma af Klint (szwedzka wizjonerska artystka duchowa i medium):

Zjawisko, które próbujemy wyjaśnić, jest doprawdy zdumiewające. Cóż to za zjawisko, zapytacie? Otóż, umiłowane, jest ono tym, co chcemy nazywać tajemnym wzrastaniem.

Rozdział 1

Czym są zdolności parapsychiczne

Jesteś niezwykłą istotą duchową, która obecnie przeżywa ziemskie doświadczenie. Niektórzy z nas są świadomi swoich parapsychicznych darów od dzieciństwa, inni odkrywają je dopiero na późniejszych etapach życia. Nie znaczy to jednak, że twoje zdolności są słabsze niż u kogokolwiek innego.

Jedni są ciekawi z natury i chętnie otwierają się na swoje dary parapsychiczne, inni mogą być ich świadomi, ale boją się w nie zagłębiać. Jeszcze inni zaprzeczają własnym zdolnościom z obawy przed ośmieszeniem albo uznaniem za „innych” i „dziwnych”. Bywają też tacy, którzy doznali straty lub traumy i tak trafili na duchową ścieżkę odkrywania zdolności parapsychicznych. Niezależnie od tego, co ciebie sprowadziło na tę drogę, witam cię serdecznie i cieszę się na tę wspólną podróż parapsychicznych odkryć.

W trakcie lektury tej książki zapoznasz się z różnymi zdolnościami parapsychicznymi, dowiesz się, czym są, i jak możesz połączyć się ze swoim wrodzonym duchowym GPS-em (globalnym systemem parapsychicznym).

Oto najczęściej spotykane dary parapsychiczne:

- Percepcja parapsychiczna – dar wglądu w przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

- Mediumizm – dar widzenia i komunikowania się z duchami, istotami oraz bliskimi w sferach duchowych.

- Jasnowidzenie – dar dostrzegania trzecim okiem znaków, symboli oraz istot w sferach duchowych.

- Jasnosłyszenie – dar słyszenia szóstym zmysłem przekazów, wskazówek i głosów istot ze świata ducha.

- Jasnoczucie (jasnoodczuwanie fizyczne) – dar odbierania przekazów z wymiarów duchowych poprzez odczucia, zwykle w czakrze splotu słonecznego, znajdującej się w okolicy żołądka.

- Jasnoempatia (jasnoodczuwanie emocjonalne) – dar doświadczania emocji, myśli i stanów innych ludzi poprzez czakrę serca; znany także jako empatia.

- Jasnodotyk (psychometria) – dar odczytywania informacji z przedmiotów nieożywionych, takich jak zegarek, pierścionek, fotografia bądź antyk.

- Jasnorozumienie – dar doznawania nagłego olśnienia, podczas którego po prostu coś wiemy o czymś lub o kimś. Dar ten nie jest powiązany z innymi jasnozdolnościami, takimi jak jasnowidzenie, jasnosłyszenie, jasnoczucie czy jasnodotyk.

- Jasnowęch – dar poznawania informacji poprzez zapachy: woń perfum, aromaty potraw i wszelkie inne.

- Jasnosmak – dar poznawania informacji parapsychicznych poprzez zmysł smaku, bez udziału ust.

Przygotowania do duchowej podróży

Przed wyruszeniem w jakąkolwiek podróż zawsze należy przygotować się na to, co nas czeka. Planując wyprawę na Księżyc, zebralibyśmy odpowiednie narzędzia i przeszli stosowne szkolenia, aby bezpiecznie dotrzeć do celu i nie rozbić się przy lądowaniu. Zadbalibyśmy także o środki ochrony, aby zapewnić sobie bezpieczny powrót na ziemię.

Potraktuj tę książkę jak przewodnika, który odsłoni przed tobą różne możliwości i pomoże odkryć twoje wewnętrzne dary. Znajdziesz tu wiedzę i wskazówki, dzięki którym poznasz każde z parapsychicznych narzędzi, dowiesz się, jak je aktywować, ćwiczyć i rozwijać, a przede wszystkim jak kontrolować własne zdolności.

Ogromne znaczenie ma systematyczne rozwijanie i wzmacnianie parapsychicznych mięśni, aby z czasem móc w pełni zapanować nad własnym darem i zyskać wgląd w to, jak niezwykłą duchową istotą jesteś i jak wspaniałe masz zdolności.

Doświadczysz chwil frustracji, rozczarowania, a może nawet złości, że sprawy nie przebiegają tak szybko ani tak łatwo, jak sobie życzysz. Słowo, które będzie regularnie powracało w tej książce, brzmi CIERPLIWOŚĆ.

Tak, to słowo z pewnością będę powtarzała wielokrotnie, nawet jeżeli nie będzie ci się to podobało. Pamiętaj jednak, że mam po temu ważny powód. Świat ducha daje tyle, ile człowiek jest w stanie unieść w danym momencie. Jeżeli będziesz próbować przyspieszać ćwiczenia i nie przyswoisz lekcji, to nie zrozumiesz, w jaki sposób każdy dar łączy się z następnym.

Być może zauważysz, że niektóre ćwiczenia są znacznie łatwiejsze niż inne, a niektórych w ogóle nie rozumiesz. Nie zniechęcaj się – gdy przejdziesz przez całą książkę, wszystko zacznie nabierać większego sensu.

Jeżeli na początku pewne zdolności do ciebie nie przemawiają, wróć do nich później i spróbuj wykonać te ćwiczenia ponownie. Być może ze zdziwieniem odkryjesz, jak wiele się w tobie zmieniło.

Gdy wstępowałam na swoją ścieżkę, nie wszystkie moje zdolności parapsychiczne współgrały ze sobą. Jasnowidzenie pojawiało się jedynie w snach lub podczas medytacji. Wszelkie próby nawiązania kontaktu ze światem ducha na jawie spełzały na niczym. Obecnie, ponad trzydzieści lat później, mam dostęp do wszystkich jasnozdolności i stały się one naturalną częścią mojej codzienności. Ty również otworzysz się w końcu na pełnię swoich darów. Potrzeba ci jedynie cierpliwości, wiary i wytrwałości. A zatem – w drogę!

Twój zestaw narzędzi parapsychicznych

W kolejnych rozdziałach tej książki przedstawię i omówię różne narzędzia.

Jak wspominałam we Wprowadzeniu, przed każdą podróżą należy zebrać odpowiedni ekwipunek. Duchowa praca nad zdolnościami parapsychicznymi również wymaga rzetelnego przygotowania. Będziesz pracować zarówno z siłami widzialnymi, jak i niewidzialnymi, dlatego tak ważne jest zaufanie, że na każdym etapie tej drogi jesteś w bezpiecznych rękach.

Lista narzędzi

Ty. Najistotniejszym narzędziem duchowo-parapsychicznym podczas całej tej podróży jesteś ty, ponieważ to właśnie z tobą świat ducha będzie się łączył i komunikował, to ty będziesz jego naczyniem do przekazywania wiadomości z drugiej strony. I jako to naczynie musisz o siebie dbać – zachowywać równowagę, mieć poczucie bezpieczeństwa i ochrony, a także panować nad swoim otoczeniem i połączeniami, które będziesz tworzyć w trakcie tej drogi. Podczas odczytu dla innej osoby musisz odsunąć na bok własne ja i przyjąć perspektywę osoby siedzącej naprzeciwko.

Ochrona psychiczna i białe światło. Umiejętność otaczania się białym światłem to kluczowe narzędzie, którego nigdy nie wolno pomijać. Czy można wyruszyć na Księżyc bez odpowiedniego skafandra i statku kosmicznego? Oczywiście, że nie. Dlatego przed rozpoczęciem jakiejkolwiek pracy duchowej musisz się odpowiednio zabezpieczyć. Bez należytej ochrony i wiedzy, jak otwierać i zamykać bramy do świata ducha, dostęp do właściwej częstotliwości czy wibracji duchowej może być utrudniony.

W całej książce będę mówiła o częstotliwościach i wibracjach, ponieważ istnieje wiele różnych poziomów (częstotliwości bądź wibracji), na których przebywają dobre i złe duchy. Mówiąc krótko, kiedy człowiek przechodzi do świata duchowego, nie otrzymuje automatycznie skrzydeł i nie staje się aniołem. Tak jak w ludzkim świecie jest dobro i zło, tak też w wymiarach duchowych istnieją częstotliwości dobra i zła.

Umiejętność rozpoznawania, które częstotliwości lub wibracje rezonują z tobą i cię wspierają, a które nie rezonują i działają negatywnie, stanowi jedno z podstawowych narzędzi duchowego zrozumienia. Pozwoli ci ono dostrzec, czy dany duch jest dobry, zły, złowrogi, czy po prostu zagubiony i potrzebuje pomocy. Otaczanie się białym światłem i podnoszenie swojej wibracji powinno wejść na stałe do twojej codzienności. Musisz zrozumieć, czym jest ochrona parapsychiczna i czym jest atak parapsychiczny, a także nauczyć się, jak skutecznie uchronić się przed tym drugim.

Jasnozdolności (ang. psychic clairs). Termin clair pochodzi od francuskiego słowa oznaczającego „czysty, klarowny, jasny”. Ludzie postrzegają świat za pomocą pięciu zmysłów fizycznych: dotyku, smaku, węchu, wzroku i słuchu. Nikt jednak nie uczy nas, że posiadamy również wrodzone zmysły duchowe.

Te niedoceniane zdolności stanowią część ośmiu „jasnozmysłów”, które łączą nas z niewidzialną sferą ducha. Wszyscy je posiadamy, ale dopiero kiedy się do nich dostroimy i je aktywujemy, możemy zacząć je odkrywać. Praca z tymi zmysłami otworzy przed tobą zupełnie inny, wręcz niewyobrażalny, duchowy świat.

W kolejnych rozdziałach szczegółowo omówię różnice między tymi ośmioma jasnozdolnościami.

Aktywacja duchowa. Jak włączać i wyłączać zdolności parapsychiczne. Praca ze światem ducha jest wspaniałym błogosławieństwem i darem. Jednak bez świadomej kontroli i bez dostrojenia do wyższych częstotliwości może się wydawać przekleństwem. Dlatego tak ważne jest nauczenie się uruchamiania i wyciszania swoich zdolności według własnej woli.

Kiedy zaczynałam wykonywać odczyty, byłam nieustannie otwarta, więc odbierałam przekazy zawsze i wszędzie. Dla medium może to być wyczerpujące, bo stale bombardują cię wiadomości ze świata ludzi i duchów.

Dopiero gdy poczyniłam postępy na swojej drodze duchowej, dowiedziałam się, że dostęp do wymiaru duchowego można aktywować i blokować.

Aury i czakry. Te dwa pola energii życiowej, otaczające i przenikające ciało, również należą do zestawu narzędzi parapsychicznych. Pomagają nam się chronić, a także dostrzegać, odczuwać, równoważyć oraz uzdrawiać siebie i innych. Niektórzy mogą odkryć w sobie dar widzenia aury wokół ciała, inni będą potrafili ją wyczuwać.

Brak równowagi sprawia, że w aurze mogą się pojawiać pęknięcia, łatwo też przyczepiają się do niej obce energie. Mając niewyrównane czakry, możesz czuć brak równowagi i ugruntowania, a nawet doświadczać chorób w ciele. Nauka równoważenia, oczyszczania i wyrównywania aury oraz czakr powinna stać się rutynowym elementem twojej ochrony parapsychicznej.

Tworzenie świętej przestrzeni. Im częściej i głębiej wchodzisz w kontakt ze światem ducha, tym bardziej potrzebujesz własnej świętej przestrzeni, w której będziesz to robić. Może nią być fizyczne miejsce w twoim otoczeniu lub przestrzeń wyobrażona. Nieważne, w jaki sposób ją stworzysz, ważne, aby mieć do niej dostęp, by w jej obrębie móc łączyć się z wyższymi wibracjami podczas pracy duchowej.

Dziennik duchowy i symbolika parapsychiczna. Kiedy rozpoczniesz swoją duchową podróż, zaczniesz otrzymywać liczne przekazy, znaki, symbole, kolory i dźwięki. Gorąco zachęcam, aby w ramach swojego zestawu narzędzi parapsychicznych stworzyć dziennik duchowy, w którym będziesz zapisywać wszelkie informacje, jakie spłyną do ciebie ze świata ducha. Z czasem przekonasz się, że stanie się on nieocenionym narzędziem, do którego warto wracać. Samymi symbolami zajmiemy się w dalszej części książki.

Praca z aniołami. Kiedy postanawiamy inkarnować się w ziemskim świecie, towarzyszy nam osobisty anioł stróż. Ta wyjątkowa istota zostaje przy nas przez całe życie, wspierając nas i prowadząc. Możemy korzystać także z pomocy innych aniołów z wielu różnych wymiarów. Pomogę ci zrozumieć ich rolę w twoim życiu.

Przewodnicy duchowi. Jako istoty duchowe mamy też dostęp do przewodników duchowych. Różnią się oni od aniołów tym, że sami kiedyś żyli na planie ziemskim, podczas gdy wiele aniołów nie doświadczyło fizycznego wcielenia. Przewodnicy duchowi są tutaj po to, by towarzyszyć nam przez całe nasze życie na tej planecie.

Narzędzia dywinacyjne. Wiele osób lubi korzystać z narzędzi dywinacyjnych, takich jak wahadełka i różdżki radiestezyjne, aby otrzymywać odpowiedzi ze świata ducha. Narzędzia te mogą służyć do uzyskiwania prostych odpowiedzi „tak” lub „nie” na zadawane pytania. Można ich też używać do odnajdowania zgubionych przedmiotów, odczytywania aury czy wskazywania źródeł wody.

Numerologia. Ta technika może pomóc zrozumieć różne cechy osobowości, znaczenie liczb urodzeniowych i cykli numerologicznych, których ludzie doświadczają w swoim życiu. Numerologia to cenne narzędzie, które można stosować w połączeniu ze swoimi jasnozdolnościami.

Etykieta parapsychiczna (co robić, a czego nie robić). Wykonywanie pracy duchowej, która służy innym w świecie materialnym, to wyjątkowy przywilej. Decydując się na jej podjęcie, należy pamiętać, że wiąże się z nią ogromna odpowiedzialność. Omówimy to szerzej w dalszej części książki.

Rozdział 2

Dziennik duchowy i osobiste kompendium parapsychiczne

Jednym z kluczowych elementów rozwijania zdolności parapsychicznych jest budowanie porozumienia i więzi ze swoją drużyną duchową. Czytając tę książkę i wykonując ćwiczenia zawarte w każdym jej rozdziale, zauważysz, że w twojej świadomości zaczną się pojawiać różne znaki, dźwięki, kolory, odczucia, liczby i wizje.

Początkowo możesz odczuwać pewne zagubienie, a nawet przytłoczenie. Dlatego właśnie zachęcam cię do zapisywania każdego etapu swojej drogi. Z biegiem lat zrozumiesz znaczenie dziennika w dokumentowaniu swojej duchowej podróży. Ujrzysz w nim cenny dar ofiarowany sobie, do którego będziesz powracać w przyszłości.

Pamiętam, że ilekroć niespodziewanie trafiałam w parapsychiczne wymiary duchowe, odczuwałam lęk i nie rozumiałam, co się ze mną dzieje. Pierwsze zetknięcie z drugą stroną nie było wynikiem świadomego wyboru, ale czymś, czego wielokrotnie doświadczałam, gdy ocierałam się o śmierć.

Szczerze przyznaję, że byłam bardzo niechętną uczennicą. Gdy moje zdolności zaczęły się budzić, wcale nie chciałam ich rozwijać. Wręcz przeciwnie, starałam się je ukrywać, zagłuszać i ignorować. A jednak, w tamtym dość trudnym okresie mojego życia, gdy próbowałam uciec od tego, kim byłam od urodzenia, moje zdolności parapsychiczne jeszcze się nasilały. Zrozumiałam, że strach odbiera mi wszelką kontrolę nad tym, co się dzieje, kiedy pojawiają się wizje – kiedy widzę i słyszę zmarłych czy otrzymuję przekazy z drugiej strony. To jeden z powodów, dla których postanowiłam napisać tę książkę.

Gdy moja podróż się rozpoczynała, nie było jeszcze takiej swobody i otwartości, z jakimi dzisiaj możemy mówić o wymiarach duchowych i zdolnościach parapsychicznych. Trzydzieści lat temu książki takie jak ta uchodziły za okultystyczne i w księgarniach trzymano je pod ladą albo chowano na bocznych półkach.

Jestem bardzo wdzięczna, że czasy się zmieniły i możemy już bez skrępowania mówić o tych niezwykłych darach, z którymi wszyscy się rodzimy.

Wciąż sięgam do starych notatek, które robiłam na początku swojej duchowej drogi, i jestem zdumiona, jak daleko zaszłam i jak wielkie znaczenie miały te pierwsze obrazy i przesłania, które otrzymywałam ze świata ducha.

Żałuję jedynie, że nie prowadziłam pełniejszych zapisów wszystkich wskazówek duchowych. Dlatego już na początku twojej drogi chcę cię wyposażyć we właściwe narzędzia, które będą służyły ci pomocą na każdym etapie tej podróży.

Gdy zaczynałam współpracę z policją, zostałam poproszona o prowadzenie dziennika wszystkich moich wizji. Funkcjonariusz dowodzący grupą zadaniową, z którą pracowałam, polecił mi zapisywać wszystko, co widziałam. Poradził, abym notowała jedynie datę i otrzymane informacje. Podkreślał, bym nie analizowała nadmiernie tego, co widzę, ani nie próbowała tego racjonalizować, bo racjonalny umysł może wtedy zniekształcić prawdziwe znaczenie przekazu.

Początkowo myślałam, że jeśli zrobię dokładnie tak, jak chciał, uzna mnie za zaburzoną wariatkę. Dopiero później zrozumiałam, że te informacje nie były mi dane, bym je oceniała – miałam je tylko przekazać dalej temu policjantowi. Nie moim zadaniem było doszukiwanie się w nich sensu, bo nie miały charakteru osobistego i nie do mnie były skierowane.

Trzeba mieć świadomość, że przekazy ze świata ducha nie zawsze należy odczytywać w sposób dosłowny. Na przykład w jednej ze spraw, nad którą pracowałam z policją, otrzymałam obraz kobiety skulonej w ciemności, w pozycji embrionalnej, a potem ujrzałam samochód zmierzający na południe od Sydney, przez Royal National Park, w kierunku miasta Wollongong. Bardzo wyraźnie usłyszałam też słowo breakdown (z ang. załamanie/awaria).

W pierwszej chwili pomyślałam, że ta zaginiona kobieta zatrzymała się w Wollongong, gdzie być może przeżywa załamanie nerwowe, leżąc w ciemności, a do Wollongong dotarła, przejeżdżając przez Royal National Park.

Spisałam wszystkie szczegóły i przekazałam je policji. Dopiero później, gdy odnaleziono zwłoki zaginionej i sprawa trafiła do sądu, moje wizje nabrały sensu.

Okazało się, że ta kobieta znajdowała się w samochodzie, skulona w ciemności w pozycji embrionalnej, ponieważ zabójca umieścił ją w tej pozycji w bagażniku jej auta. Następnie jechał przez Royal National Park w stronę Wollongong, aby pozbyć się ciała, ale samochód zepsuł się w parku narodowym.

Jak widać, przekaz, który otrzymałam, był trafny, choć kontekst, jaki próbował narzucić mi mój racjonalny umysł, zmieniał jego znaczenie.

Czasami podczas sesji widzę, że osoba, dla której wykonuję odczyt, ma problemy z samochodem. Jeśli samochód ten jest stałym źródłem kłopotów, w moich wizjach zawsze ma on kolor cytrynowy. Początkowo nie rozumiałam, co to znaczy, ponieważ wiedziałam, że klientka nie ma cytrynowego auta. Dopiero później odkryłam, że „cytrynowy” to metafora przedmiotu wadliwego lub uszkodzonego.

Przekazy od przewodników mogą przybierać różne formy – na przykład powtarzających się znaków czy symboli. Dzięki pracy z moją drużyną duchową zauważyłam, że otrzymuję powtarzające się przekazy podczas odczytów dla różnych osób.

Każdy odczyt jest niepowtarzalny i związany z konkretną osobą, a choć obrazy, które się pojawiają, bywają uniwersalne, zawsze odnoszą się do jej życia. Na przykład: mogę zobaczyć kogoś, kto głaszcze brzuch kobiety, albo kogoś ze zmarłych bliskich, kto trzyma w rękach noworodka. Gest głaskania brzucha oznacza dla mnie, że moja klientka jest w ciąży albo jest bardzo płodna i w niedalekiej przyszłości zajdzie w ciążę. Jeżeli zmarły bliski trzyma w rękach nowo narodzone dziecko, zwykle owinięte jest ono w niebieski albo różowy kocyk, którego kolor wskazuje mi, jakiej będzie ono płci.

Przez wiele lat zapisywałam wszystkie tego rodzaju uniwersalne znaki i symbole, dlatego gdy podczas odczytu dostrajam się do klientki, wystarczy, że ujrzę taki obraz lub symbol, a od razu wiem, na której dziedzinie jej życia mam się skupić.

Stworzyłam talię kart do odczytów opartą na przekazach od moich przewodników, zatytułowaną Psychic Reading Cards (Karty do odczytów parapsychicznych).

Jeśli będziesz zwracać uwagę na szczegóły przekazywane ci przez twoich przewodników, ty również możesz się nauczyć natychmiastowego rozumienia otrzymywanych obrazów.

Pamiętaj jednak, że fakt, iż ktoś interpretuje dany obraz czy symbol w określony sposób, nie znaczy, że ty musisz odczytywać go tak samo. W niektórych przypadkach interpretacje mogą się pokrywać, w innych zaś zupełnie się od siebie różnić.

Dzięki zapisywaniu wszystkiego, co widzisz, słyszysz, czujesz, doświadczasz, wyczuwasz węchem i o czym śnisz, łatwiej zrozumiesz, co chce ci przekazać twoja drużyna duchowa.

Jak zacząć prowadzenie dziennika

Kup dziennik. Nie musi być to nic drogiego, wystarczy zwykły zeszyt. Radziłabym jednak, aby miał solidne okładki i grzbiet. Będzie ci towarzyszył w wielu przygodach, dlatego powinien być na tyle trwały, żeby wytrzymał to, że ciągle nosisz go przy sobie.

Utwórz nagłówki. Warto podzielić dziennik na sekcje poświęcone różnym znakom, ale zachowaj część na prowadzenie codziennych zapisków. Proponuję kupić dziennik liczący co najmniej 200 stron i jedną połowę wykorzystać na zapisywanie codziennych przekazów, a drugą – po odwróceniu zeszytu – podzielić na sekcje oznaczone nagłówkami, takimi jak:

- Symbole
- Przewodnicy i anioły stróże
- Imiona/Nazwy
- Sekwencje liczb
- Kolory
- Afirmacje
- Zapachy
- Rysunki
- Zjawiska parapsychiczne
- Uczucia
- Dźwięki i piosenki

W tym samym zeszycie możesz także ćwiczyć pismo automatyczne, by kontaktować się ze swoją drużyną duchową. Sposób korzystania z dziennika zależy tylko od ciebie – najważniejsze, by zapisywać w nim wszystko, czego będziesz doświadczać poprzez każdy ze swoich jasnozmysłów.

Poświęcenie dziennika istotom duchowym i poproszenie ich, by towarzyszyły ci w pracy z nim, wzmocni waszą więź. Powiedz swojej drużynie duchowej, że gdy zapisujesz coś w dzienniku, otwierasz się na kontakt.

Zauważyłam, że powtarzanie tych samych czynności każdego dnia pomaga mi stworzyć nawyk, dzięki któremu łatwiej otwieram się na duchowe przewodnictwo, gdy tylko poczuję się gotowa.

Pamiętaj, aby zanim zaczniesz cokolwiek zapisywać, zawsze najpierw zanotować datę, a jeśli uznasz to za istotne – także godzinę. Dzięki temu łatwiej zauważysz, o jakiej porze twoja więź ze światem ducha jest najgłębsza. Być może odkryjesz, że najlepszy kontakt nawiązujesz rano, a może przeciwnie – pod koniec dnia, gdy zwalniasz tempo.

Każdy dzień rozpoczynaj od zapytania duchowych przewodników: „Jakie jest moje słowo na dziś?”. Albo jeszcze lepiej – poproś o afirmację. Twoja drużyna duchowa może też zdecydować, że zamiast słowa lub afirmacji przekaże ci specjalny znak. Nieraz zdarzało mi się, że otrzymane słowo – na przykład „uwierz” – przewijało się potem wielokrotnie przez cały dzień. Słyszałam je w piosence w radiu, widziałam w reklamie na bilbordzie albo na autobusie. Losowałam kartę z afirmacją na dany dzień i na niej także było napisane „uwierz”. Gdy tak się dzieje, masz potwierdzenie, że twoi przewodnicy chcą, abyś zwróciła uwagę na ich przekazy, i upewniają cię, że jesteś na właściwej drodze.

Gdy już wyrobisz sobie nawyk prowadzenia dziennika, szybko zauważysz, jak łatwo każdy kolejny przekaz od twoich przewodników zaczyna z tobą rezonować i nabierać sensu.

Z czasem ten dziennik przemieni się w osobistą księgę parapsychicznej mądrości. Traktuj go z szacunkiem, stanowi bowiem świętą przestrzeń łączącą cię z twoją duchową drużyną i stanie się kluczem do odkrywania wielu ukrytych skarbów.

Poświęcenie dziennika

Boskie i nieskończone istoty duchowe, proszę was, abyśmy mogli współpracować jako drużyna. Poświęcam wam ten dziennik, pragnąc, aby stał się narzędziem, które pozwoli nam łączyć się podczas wspólnej pracy na jak najwyższym poziomie wibracji. Niech będzie krynicą wiedzy, przewodnictwa, inspiracji i więzi z energią źródła. Dziękuję wam za ten i każdy kolejny kontakt, na który już czekam z wielką radością. Razem tworzymy jedność.

Rozdział 3

Stwórz swoją świętą przestrzeń duchową

Rozpoczynając pracę ze światem ducha, warto przygotować sobie osobistą świętą przestrzeń. Możesz to zrobić na dwa sposoby: tworząc fizyczne miejsce w swoim otoczeniu lub przestrzeń wyobrażoną, do której będziesz wchodzić podczas medytacji i pracy duchowej.

Zacznij od wybrania miejsca, które przeznaczysz na ten cel. Może znajdować się w twoim domu lub w biurze – ważne, by umożliwiało ci odcięcie się od świata zewnętrznego, aby w spokoju zanurzyć się w świecie wewnętrznym.

Twoja święta przestrzeń nie musi zajmować całego pokoju – wystarczy niewielki kąt albo po prostu ulubione krzesło czy kawałek podłogi, na którym rozłożysz poduszki, aby wygodnie usiąść. Możesz nawet wybrać miejsce na świeżym powietrzu – w ogrodzie, na balkonie albo na patio – i tam łączyć się z przewodnikami duchowymi na łonie natury.

Twoja wewnętrzna święta przestrzeń

Stworzenie wewnętrznej świętej przestrzeni to znakomite rozwiązanie dla osób niemających oddzielnego zakątka, który mogłyby przeznaczyć do pracy duchowej. W takiej sytuacji warto pomyśleć nieszablonowo i uznać, że święta przestrzeń to miejsce, do którego udajesz się w wyobraźni, a nie wydzielony obszar w świecie materialnym.

Wewnętrznej przestrzeni możesz używać, gdy jesteś poza domem lub biurem – aby uzyskać do niej dostęp, wystarczy myśl albo medytacja. Być może odkryjesz, że wejście do tej przestrzeni ułatwiają ci określone afirmacje lub mantry.

Zanim miałam w domu odrębny pokój przeznaczony do pracy duchowej, siadałam w wygodnej pozycji w salonie i medytowałam z kilkoma ulubionymi kryształami lub talizmanami.

Mam niezwykłą kulę z kryształu ametystu, w środku której znajduje się podwójny sześciokąt. Ten kształt staje się bramą pozwalającą mi łączyć się z przewodnikami duchowymi i aniołami stróżami. Zasiadając do medytacji, wyobrażam sobie, że ten sześciokąt to duchowe przejście, które się przede mną otwiera. Wtedy mam wrażenie, że gęstość kuli się zmienia, a ja maleję i wchodzę do ametystowej jaskini w jej wnętrzu. W tej świętej przestrzeni zawsze ogarnia mnie spokój i poczucie bezpieczeństwa; wielokrotnie dostąpiłam tam błogosławieństwa spotkań z licznymi oświeconymi duszami.

Do nawiązywania kontaktu ze swoją wewnętrzną przestrzenią możesz wykorzystywać ulubiony kryształ, medytację prowadzoną czy nastrojową muzykę. Każdy ma swój własny sposób łączenia się i pracy z przewodnikami, aniołami i wniebowstąpionymi mistrzami. Z biegiem czasu i dzięki praktyce określisz, co najlepiej sprawdza się w twoim przypadku.

Pomysły na udekorowanie świętej przestrzeni

Proponuję przyozdobienie swojej przestrzeni tym, co według ciebie wzmocni więź ze światem ducha. Możesz użyć niektórych przedmiotów z poniższej listy – albo żadnego z nich. Zawsze podążaj za głosem duszy. Wiele osób uważa, że ich więź ze światem duchowym staje się silniejsza w otoczeniu takich przedmiotów jak:

- kryształy,

- książki,

- dziennik duchowy do zapisywania kontaktów z przewodnikami i aniołami stróżami,

- karty anielskie, wyroczni, tarota albo wróżebne,

- figurki aniołów lub bóstw,

- niewielka fontanna lub ozdoba wodna, która świetnie podnosi wibrację pokoju i utrzymuje harmonijny przepływ energii,

- tablice ścienne z afirmacjami albo mandale,

- dzwonek wietrzny, którego dźwięk zapowie zjawienie się istot duchowych,

- totemy zwierzęce, jeśli to one bardziej ci odpowiadają,

- wygodne krzesło albo leżanka, gdzie można usiąść lub się położyć, odprężyć i medytować,

- kominek albo dyfuzor do aromaterapii,

- świece i/lub kadzidła,

- rysunki przewodników duchowych, jeżeli takie posiadasz.

W miarę postępów w rozwoju duchowym ta święta przestrzeń stanie się dla ciebie istotnym miejscem spotkań ze światem ducha. Pamiętaj, że to właśnie tu będziesz się starać podnosić swoje wibracje, aby połączyć się z wyższymi energiami aniołów i przewodników. W atmosferze odprężenia i wyciszenia wszystko jest możliwe.

Zauważyłam, że im dłużej pracuję w swoim gabinecie, tym wyższe panują w nim wibracje. Wiele osób wchodzących do środka mówi mi, że od razu ogarnia je spokój. Dzieje się tak dlatego, że moi przewodnicy i ja wiemy, iż w tej przestrzeni wykonujemy bardzo istotną pracę.

Czy zdarzyło ci się wejść do biblioteki i poczuć spokój i ukojenie? To dlatego, że energia biblioteki jest energią przyjmowania wiedzy. Zupełnie jakby książki stojące na półkach czekały, by przekazać ci zawartą w nich mądrość.

Podobnie dzieje się w twojej świętej przestrzeni, ponieważ jej głównym celem jest dostrojenie cię do częstotliwości istot duchowych. Anioły i przewodnicy pragną napełnić cię swoją wiedzą, mądrością i przewodnictwem.

Oczyszczanie negatywnej energii

Gdy już wybierzesz odpowiednie miejsce, warto uwolnić je od wszelkiej negatywnej energii. W ten sposób możesz ożywić całe pomieszczenie, podnieść jego wibracje i przygotować je do swojej duchowej praktyki.

W kulturach Wschodu przykłada się wielką wagę do oczyszczania domu i otoczenia z negatywnej energii. Pracując z parapsychicznymi mocami, trzeba dbać o to, by dom lub święta przestrzeń były wolne od wszelkich negatywnych energii pochodzących zarówno ze świata materialnego, jak i duchowego.

Oto kilka pomocnych wskazówek:

- Zapalanie świec z olejkami eterycznymi to doskonały sposób na odpędzenie negatywnej energii. Kup kilka zapachowych świeczek podgrzewaczy, umieść po jednej w każdym kącie pokoju i zapal je – niech się palą, dopóki same nie zgasną. W tym czasie możesz wypowiadać wybrane afirmacje lub mantry i prosić, by wszelkie negatywne energie lub byty odeszły i nie wracały.

- Palenie kadzideł to popularny sposób na oczyszczenie domu lub świętej przestrzeni. Do tego celu najczęściej używa się drzewa sandałowego, ale często sięga się także po lawendę i szałwię.

- Intonowanie mantry „om” niezwykle skutecznie oczyszcza pomieszczenie i podnosi jego wibracje. Możesz powtarzać ją wraz z nagraniem z płyty albo robić to samodzielnie. Wibrację „om” często stosuje się w praktykach medytacyjnych, gdyż pomaga wyciszyć umysł i uwolnić go od natłoku myśli.

- Głośne klaskanie w dłonie z intencją rozproszenia i usunięcia wszelkiej negatywnej energii z pomieszczenia to kolejny popularny sposób oczyszczania przestrzeni. Podczas klaskania możesz wypowiadać afirmacje i prosić, by wszelka negatywna energia opuściła twoją przestrzeń.

- Misy dźwiękowe, dzwonki oraz dzwonki wietrzne też często służą do oczyszczania zarówno domów, jak i miejsc pracy z negatywnej energii. Jeśli chcesz wykorzystać misę dźwiękową, graj na niej, jednocześnie chodząc po całym oczyszczanym pomieszczeniu. Zadbaj, aby jej dźwięki dotarły także do wszystkich szafek i zakamarków, aby rozproszyć wszelką zastałą i złą energię. W taki sam sposób możesz posłużyć się dzwonkami – zwykłymi albo wietrznymi. Na zakończenie oczyszczania zażądaj, aby wszelkie pozostałości negatywnej energii również opuściły to miejsce i nigdy tam nie wracały.

- Spreje oczyszczające z olejkami eterycznymi lub esencje kryształowe to cudowny sposób na oczyszczenie świętej przestrzeni. Dodatkowym atutem jest piękny zapach, który pozostaje w pokoju po zakończeniu rytuału. Tego rodzaju spreje można kupić w sklepach ezoterycznych lub przez internet.

- Oczyszczanie szałwią to moja ulubiona metoda, którą stosuję w domu i w biurze, ponieważ uważam, że w moim przypadku działa najlepiej. Zachęcam cię jednak do eksperymentowania z różnymi rytuałami oczyszczania, aby odnaleźć ten, który będzie najbardziej odpowiadał właśnie tobie.

Oczyszczanie szałwią

Kup wiązkę szałwii do okadzania – zazwyczaj można ją znaleźć w sklepach ezoterycznych. Sama najczęściej używam szałwii białej, ale równie dobrze sprawdzi się szałwia suszona, którą kupisz w sklepie spożywczym. Nie zauważyłam większej różnicy między nimi.

Zanim zaczniesz, przygotuj naczynie – miseczkę lub talerzyk – nad którym będziesz trzymać szałwię, aby żar nie zaprószył ognia w domu. (Tradycyjnie używa się do tego celu muszli uchowca). Miej pod ręką kubek z wodą, by zgasić szałwię po zakończeniu rytuału okadzania, oraz zapalniczkę lub pudełko zapałek, by zapalić wiązkę. Możesz mieć przy tym ulubiony kryształ ochronny – wystarczy, że włożysz go do kieszeni.

Czasami trudno jest podpalić szałwię, dlatego zawsze mam przy sobie czysty olejek lawendowy. Skrapiam wiązkę kilkoma kroplami, dzięki czemu łatwiej zajmuje się ogniem, a dym ładniej pachnie.

Otwórz wszystkie okna w okadzanym pomieszczeniu. Jeśli masz wentylatory sufitowe, warto je włączyć, aby dym swobodniej docierał do każdego zakamarka. Odsłoń żaluzje lub zasłony, aby wpuścić do środka jak najwięcej światła.

Jeśli chcesz okadzić cały dom lub biuro podczas jednego rytuału, zacznij od najniżej położonej części. Jeżeli masz garaż albo pralnię w piwnicy, rozpocznij właśnie tam.

Podpal wiązkę, a kiedy zajmie się ogniem, zdmuchnij płomień i pozwól, by żarzące się końcówki zaczęły dymić (podobnie jak w przypadku kadzidła).

Teraz następuje najistotniejsza część całego procesu: musisz ustanowić intencję oczyszczenia przestrzeni i poświęcenia pokoju swojej praktyce duchowej.

Zwróć się do swoich przewodników i poproś o wsparcie w postaci najwyższego i najczystszego białego światła. Poproś, by wszelkie negatywne energie lub byty opuściły twoją przestrzeń, i otocz je białym światłem. Wyobraź sobie, jak wypływają przez otwarte okna.

Jeśli chcesz, możesz odmówić modlitwę. Ja zwykle odmawiam Modlitwę Pańską, ponieważ podnosi ona wibrację całego pokoju i budzi energię czakr.

Chodzę po pokoju w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, dbając o to, by dym z szałwii docierał do każdego kąta, wznosił się wzdłuż każdej ściany i dosięgał sufitu. Wyobrażam sobie, jak rozprasza wszelkie negatywne energie i problemy, które mogły się nagromadzić w danym pokoju, a teraz znikają, ulatując z dymem przez otwarte okno.

Jeśli dym wznosi się prosto pod sufit, oznacza to, że pokój jest oczyszczony. Jeżeli jednak zaczyna się układać w różne kształty lub twarze, to znak, że negatywna energia wciąż jest obecna. W tym drugim przypadku robię kolejny obchód, by się upewnić, że ta uporczywa niższa energia opuści okadzane pomieszczenie.

Przed wyjściem z pokoju wyobrażam sobie piękny snop białego światła, który przechodzi przez środek sufitu i wypełnia pomieszczenie pozytywną ochroną.

Jeśli zamierzasz oczyścić resztę domu lub biura, kontynuuj od najniższego poziomu, a następnie stopniowo przechodź na wyższe kondygnacje, jeśli takie istnieją. Ten sam rytuał powtarzam w każdym pomieszczeniu, aż wszystkie zostaną oczyszczone.

Na koniec wracam na środek pokoju; jeśli oczyszczasz dom albo biuro, przejdź na środek całej tej przestrzeni.

Potem wyobrażam sobie jeszcze większy snop światła przechodzący przez środek oczyszczanego miejsca oraz świetlistą kopułę ochronną, która spływa z góry i otacza cały ten obszar.

Następnie, obracając się wokół własnej osi zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara, otocz się dymem szałwii, który otuli cię niczym oczyszczający prysznic i zmyje wszelkie energie, które mogły do ciebie przylgnąć.

Podziękuj swoim przewodnikom i wyższym bytom, które pomogły ci oczyścić swoją przestrzeń z wszelkich negatywnych energii. Zgaś wiązkę, zanurzając ją w wodzie.

Możesz powtórzyć ten rytuał w przyszłości, jeśli poczujesz, że znowu należy pozbyć się nagromadzonej energii.

Weź prysznic, aby zmyć z siebie zapach dymu. Pomoże to zarazem dokończyć proces oczyszczania.

Po wyznaczeniu obszaru dla swojej świętej przestrzeni, oczyszczeniu go i udekorowaniu według własnego upodobania kolejnym krokiem będzie jego poświęcenie praktyce duchowej.

Można to zrobić na wiele różnych sposobów. Zapalenie świecy, palenie kadzidła lub wykorzystanie kominka do aromaterapii to znakomite metody na podniesienie wibracji i wypełnienie pomieszczenia ulubionym zapachem.

Medytacja świętej przestrzeni

- Przed rozpoczęciem medytacji upewnij się, że masz pod ręką dziennik duchowy i długopis, aby zapisywać wszelkie przekazy otrzymywane od swojej drużyny duchowej.

- Usiądź w ciszy, odpręż się i przyjmij pozycję, w której poczujesz się możliwie najwygodniej. Spokojnie zamknij oczy i zrób głęboki wdech, a potem, wraz z powolnym wydechem, wyobraź sobie, że pozbywasz się wszelkich negatywnych myśli i zmartwień. Robiąc następny głęboki wdech, wyobrażaj sobie, że wchłaniasz piękne, białe światło, a robiąc wydech, pozwól sobie poczuć otaczający cię spokój. Przy kolejnym wdechu poczuj, jak to światło staje się jaśniejsze i lśni w twoim wnętrzu, a potem zaczyna promieniować na zewnątrz, dociera do każdego zakątka pokoju i zewsząd cię otacza.

- Zaproś swoją drużynę duchową złożoną z przewodników, aniołów stróżów i dusz swoich bliskich do tego pięknego, dodającego otuchy duchowego światła, aby odtąd łączyli się z tobą w tej wyjątkowej świętej przestrzeni. Wyobraź sobie, że dach nad tą przestrzenią znika, a ty okiem umysłu spoglądasz w górę i widzisz chmury. Poczuj, jak lekko unosisz się ku nim z najgłębszym spokojem. Powoli rozejrzyj się wokół i zobacz, kto z twojej duchowej drużyny przybył na spotkanie z tobą w tym niebiańskim otoczeniu.

- Przebywając w tym wyjątkowym miejscu, poproś swoją duchową drużynę o pobłogosławienie twojej świętej przestrzeni miłością i wsparciem. Obiecaj przybyłym istotom, że w przyszłości będą mogły znaleźć cię w tej świętej przestrzeni, aby dalej rozwijać twoją duchową świadomość.

- Wysłuchaj wszystkiego, co mają ci do przekazania. Być może dostaniesz wskazówki, jaki powinien być następny krok na twojej duchowej ścieżce. A może po prostu objawią ci swoją obecność, by cię zapewnić, że w przyszłości spotkacie się ponownie. Kiedy otrzymasz przesłanie, podziękuj swojej duchowej drużynie i powoli sprowadź swoją świadomość z powrotem do pokoju lub przestrzeni, w której przebywa twoje ciało fizyczne.

AFIRMACJA

W mojej świętej przestrzeni czuję się bezpiecznie i spokojnie. Wierzę, że duchowe przewodnictwo, którego udziela mi moja drużyna duchowa, służy mojemu najwyższemu dobru. Razem tworzymy jedność.

Rozdział 4

Co to jest aura

Termin „aura” wywodzi się z greckiego słowa oznaczającego „powiew” lub „powietrze” („powietrze” emanujące z ciała). Aura jest powiązana z naszym ciałem i otacza nas niczym pole siłowe. Podczas gdy czakry o siedmiu barwach tęczy znajdują się wewnątrz ciała, aura stanowi emanację tych siedmiu barw na zewnątrz.

Aura zawiera informacje o naszej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Jest powiązana z naszymi emocjami wewnętrznymi i zewnętrznymi – zarówno na płaszczyźnie fizycznej, jak i duchowej. Czy wiesz, że kolory mogą wpływać na nastroje i emocje? Czy miewasz wrażenie, że niektóre barwy cię przyciągają, a inne wręcz odpychają? Mogą nawet wywierać znaczący wpływ na ciało – nie tylko na jego wnętrze, lecz także na warstwę zewnętrzną.

Z czasem, gdy twoja wrażliwość i kontakt z polem aurycznym będą się pogłębiać, zaczniesz rozumieć, jak dobierać kolory w swoim otoczeniu. Na przykład w niektóre dni warto nosić czerwień, aby się ugruntować, poczuć stabilność i wzmocnić asertywność w pracy. Innym razem może przyciągać cię róż, bo potrzebujesz ukojenia i opieki. Wskazówki zawarte w tabeli w niniejszym rozdziale pomogą ci określić, które kolory reprezentują obszary wymagające większej uwagi w twoim życiu.

Czym zatem jest aura i z czego się składa? Tworzy ją siedem warstw otaczających nasze ciało. Są to tak zwane warstwy auryczne lub ciała subtelne, zaś aura to pole elektromagnetyczne otaczające wszystkie żywe istoty. Człowiek ma zdolność wyczuwania, a w niektórych przypadkach także dostrzegania aury. Ludzka aura jest świetlistym polem siłowym otaczającym całe ciało. Jej wielowarstwowa struktura współdziała z ciałem fizycznym, przekazując informacje poprzez siedem ośrodków energetycznych, jakimi są czakry.

Każda warstwa aury jest powiązana z naszymi odczuciami fizycznymi, emocjonalnymi, mentalnymi i duchowymi. Aura jest jak szafa na dokumenty, w której przechowywane są dane o naszych myślach, uczuciach, świadomości duchowej, stanie zdrowia i doświadczeniach z przeszłości.

Rośliny i zwierzęta również mają aurę.

Istnieje możliwość wykonania zdjęcia aury za pomocą fotografii kirlianowskiej – na przykład na targach ezoterycznych. Uzyskany obraz składa się z różnych kolorów, a każdy z nich odpowiada innej części ciała. Z takiego zdjęcia można wyczytać, czy w chwili fotografowania danej osoby w jej aurze obecne były jakieś sygnały problemów zdrowotnych bądź emocjonalnych.

Niektórzy mają zdolność widzenia kolorów aury otaczającej człowieka gołym okiem, inni zaś raczej ją wyczuwają. Dzięki wytrwałości i praktyce ty również możesz się nauczyć dostrzegać i wyczuwać aurę. (W dalszej części tego rozdziału znajdziesz kilka pomocnych ćwiczeń).

Czy zdarzyło ci się poczuć, że osoba stojąca obok ciebie w kolejce w supermarkecie znajduje się zbyt blisko? Takie wrażenie oznacza, że aura tamtej osoby zetknęła się z twoją. Wielu z nas odbiera tego typu sygnały, nie zdając sobie sprawy, że mają one związek z naszą aurą.

Nierzadko nieświadomie odczuwamy energię. Dzieci do dziesiątego roku życia miewają szczególny dar widzenia aury i często rysują barwne obrazki, na których przedstawiają ludzi, rośliny i zwierzęta z tęczowymi otoczkami, choć same nie wiedzą, co to właściwie jest.

Czym są warstwy auryczne

Pierwsza warstwa aury, zwana ciałem eterycznym, jest powiązana z naszymi organami wewnętrznymi, gruczołami i meridianami. Odzwierciedla kondycję ciała fizycznego. Ciało eteryczne ma związek z czakrą podstawy (korzenia) i pozostaje w stałej i dynamicznej relacji z ciałem fizycznym, od którego emanuje na odległość około 1–6 centymetrów.

Niektórzy widzą warstwę eteryczną w postaci niebieskawobiałej poświaty, która przepływa wzdłuż pola energetycznego ciała.

Druga warstwa aury, zwana ciałem emocjonalnym, jest ściśle powiązana z uczuciami i emocjami. Łączy się z czakrą sakralną i odzwierciedla nasze bieżące nastroje. Przechowuje też wszelkie nieprzepracowane emocje, takie jak lęk, samotność i uraza.

Ta warstwa różni się od ciała eterycznego, ponieważ wydaje się bardziej płynna i różnobarwna – kolory zmieniają się w zależności od części ciała fizycznego, z którymi się łączą. Ciało emocjonalne rozciąga się na odległość około 2–10 centymetrów od ciała fizycznego.

Trzecia warstwa aury to ciało mentalne, które sięga poza ciało emocjonalne i jest powiązane z umysłem i procesem myślowym. Objawia się jako świetlista poświata w kolorach żółci i złota; emanuje wokół głowy i ramion, skąd rozlewa się wokół całej sylwetki. Ciało mentalne rozciąga się na odległość około 7,5–20 centymetrów od ciała fizycznego. Warstwa ta ma związek z czakrą splotu słonecznego.

Czwarta warstwa aury to ciało astralne albo warstwa pomostowa. Znajduje się 20–30 centymetrów od ciała fizycznego, pomiędzy trzema niższymi i trzema wyższymi warstwami aurycznymi, tworząc most między energiami bardziej materialnymi i duchowymi. Ciało astralne uważa się za warstwę miłości, ponieważ to właśnie na jego poziomie rozumiemy i wyrażamy emocje dotyczące relacji z innymi. Ta warstwa jest powiązana z czakrą serca.

Piąta warstwa aury, zwana ciałem eterycznym, rozciąga się w odległości 30–60 centymetrów od ciała fizycznego i jest powiązana z czakrą gardła. To siedziba naszej wyższej świadomości, komunikacji wokalnej, kreatywności i wibracji. Działa jak wierna kopia naszego ciała fizycznego na planie duchowym. To tutaj spotykają się energie z planów duchowego i fizycznego, umożliwiając kontakt obu światów.

Szósta warstwa aury to ciało niebiańskie. Znajduje się w odległości 60–120 centymetrów od ciała fizycznego i jest powiązana z czakrą trzeciego oka (czakrą czoła). Łączy nas z wiedzą intuicyjną, świadomością duchową, snami, wspomnieniami i emocjonalnym wymiarem świata duchowego. Dzięki tej sferze możemy uzyskać dostęp do wiedzy większej niż my sami.

Siódma warstwa aury to warstwa eteryczna albo ciało przyczynowe. Rozciąga się na odległość 76–106 centymetrów od ciała fizycznego, a dzięki połączeniu z czakrą korony otwiera nas na świadomość, że wszystko jest możliwe. Stanowi warstwę zewnętrzną, która scala wszystkie warstwy auryczne, a także zawiera duchową matrycę doświadczeń twojej duszy i jej zapisy duchowe.

Znaczenie kolorów aury

Każdy z kolorów aury ma różne znaczenia. Odzwierciedlają one stan naszego zdrowia i emocji. Przygotowałam krótkie opisy tego, co oznaczają i z jakimi czakrami są powiązane. Jeśli kolor jest matowy lub przybrudzony, wskazuje na negatywny aspekt aury.

Kolory aury i ich znaczenie

Jak poczuć własną aurę

Wielu ludzi czuje aurę innych osób, stojąc w tłumie, i nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Czy zastanawiasz się czasem, jak obudzić własną aurę i poczuć przepływ energii krążącej w tobie i wokół ciebie?

Dzięki cierpliwości i ćwiczeniom możesz się nauczyć odczuwać energię własnej aury w swoich dłoniach.

Usiądź wygodnie w swojej świętej przestrzeni. Unieś obie dłonie, a następnie otwórz je i rozchyl palce. Złącz dłonie razem, tak by spotkały się ze sobą ich wnętrza i palce.

Delikatnie i powoli pocieraj dłońmi o siebie, tak aby ich środki nie przestawały się stykać; obracaj je lekko na boki, cały czas pilnując, by wnętrza miały ze sobą stały kontakt.

Wkrótce poczujesz ciepło i energię gromadzące się między dłońmi. Możesz także doświadczyć drżenia, mrowienia, pulsującego ciepła lub wręcz gorąca. Nie spiesz się i skup całą uwagę na nasilającej się energii. Kiedy poczujesz, że nastąpiła wyraźna zmiana energetyczna, zacznij powoli rozdzielać dłonie, cały czas trzymając je zwrócone wnętrzem do siebie.

Teraz poeksperymentuj: sprawdź, jak daleko możesz odsunąć je od siebie, zanim poczujesz, że energia się rozprasza. Oddychaj spokojnie i skup się na energii w swoich dłoniach. Wyobraź sobie pulsującą między nimi kulę światła lub kulę energii. Z czasem, dzięki ćwiczeniom, zaczniesz odczuwać ją tak wyraźnie, jakby to była gumowa piłka albo kula plasteliny. Osobiście mam wrażenie, jakbym trzymała dwa magnesy: gdy ułożę dłonie w jeden sposób, przyciągają się i niemal chcą się skleić, a gdy obrócę je inaczej, wydają się odpychać.

Jak rozszerzać i kurczyć aurę

Umiejętność rozszerzania i kurczenia aury to bardzo przydatne narzędzie. Pozwala rozciągnąć swoje pole energii, aby powiększyć duchową bańkę ochronną i nie czuć, że inni naruszają naszą przestrzeń. Czy zdarzyło ci się, będąc w tłumie, czuć, jakby energia wszystkich wokół napierała na ciebie? Czy w otoczeniu energii innych ludzi dopadało cię uczucie klaustrofobii i dyskomfortu? Czy podczas podróży publicznymi środkami transportu, takimi jak pociąg, samolot czy autobus, ogarniało cię wrażenie, że osoba siedząca obok narusza twoją przestrzeń? Z pewnością każdy doświadczył kiedyś tego rodzaju uciążliwości.

Jeśli chcesz, aby ktoś wycofał się z twojej przestrzeni energetycznej, poniższa metoda pomoże ci zrozumieć, jak rozszerzyć swoją aurę.

Zamknij oczy i weź powolny wdech przez nos. Poczuj, jak strumień powietrza wznosi się ku czubkowi głowy i wypływa na zewnątrz przez czakrę korony. Aby to sobie ułatwić, wyobraź sobie, że jesteś delfinem i masz w tym miejscu otwór oddechowy. Potem wyobraź sobie, że tak samo jak delfin wydychasz tą drogą powietrze. Niech opuszczający twoje ciało oddech otoczy całą twoją postać i rozprzestrzeni się, tworząc wokół ciebie potężne pole ochronne. Regularne praktykowanie tego ćwiczenia pozwoli ci rozszerzać aurę z każdym oddechem. Ilekroć poczujesz potrzebę ochrony, sięgnij po tę wizualizację.

Jak zobaczyć aurę

Wielu ludzi, stojąc w tłumie, czuje aurę innych osób i nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Czy zastanawiasz się czasem, jak się dostroić i naprawdę zobaczyć swoje pole energetyczne w postaci aury?

Jak już wspominałam, istnieje siedem warstw aury. Przy pierwszych próbach ujrzysz te najbardziej zewnętrzne. Dopiero cierpliwość i praktyka pozwolą ci dostroić się także do pozostałych.

Wejdź do swojej świętej przestrzeni. Przygaś światło w pokoju – jeśli masz żaluzje albo zasłony, zaciągnij je nieco.

Usiądź wygodnie w miejscu, w którym nikt nie będzie ci przeszkadzał.

Unikaj ostrego blasku słońca i nie włączaj światła w pokoju.

Weź trzy oddechy. Za każdym razem wdychaj pozytywną energię i światło, a wydychaj wszelkie negatywne myśli i lęki.

Potrzyj jedną dłoń o drugą, świadomie skupiając się na pocieraniu ich wnętrz. Powtarzaj tę czynność, dopóki nie poczujesz powstającego między dłońmi ciepła.

Skieruj wnętrza dłoni ku twarzy i trzymaj je w odległości około 30 centymetrów od oczu. Najlepiej, aby przed tobą znajdowała się gładka ściana, która nie będzie cię rozpraszać.

Rozchyl lekko palce i wpatruj się w przestrzeń między nimi.

Nie ma znaczenia, czy wzrok kieruje się ku prawej, czy lewej dłoni – pozwól, by oczy w naturalny sposób zwróciły się w stronę, która wyda ci się właściwa. Często zdarza się, że osoby praworęczne skupiają uwagę na prawej dłoni, a leworęczne – na lewej.

Siedź spokojnie, koncentrując się na przestrzeni między palcami. Cierpliwie obserwuj, jak pojawia się tam rozmyty, niebieskawobiały kontur przypominający nieco pojawiający się przed oczami miraż. To właśnie twoje pole auryczne. Regularne praktykowanie tego ćwiczenia pozwoli ci się dostroić do jego pozostałych, głębszych warstw.

Aurę można też mierzyć za pomocą różdżek radiestezyjnych. Więcej na ten temat znajdziesz w rozdziale 19: Radiestezja – wahadełka i różdżki radiestezyjne.

Rozdział 5

Co to są czakry

Czakry tworzą wewnętrzny system energetyczny w obrębie naszego ciała. Składa się on z siedmiu głównych czakr rozmieszczonych od podstawy kręgosłupa do czubka głowy. Ponadto istnieje dwadzieścia jeden mniejszych czakr rozlokowanych w całym ciele, głównie wzdłuż tułowia, w dłoniach, głowie, kolanach i stopach.

Termin „czakra” wywodzi się ze starożytnego sanskrytu i oznacza wirujące koło, wir albo krąg. Czakry to wewnętrzne źródła energii, które podtrzymują połączenie i prawidłowe funkcjonowanie umysłu, ciała i ducha. Wskutek rozstrojenia i nierównowagi którejkolwiek z nich może ucierpieć nasze zdrowie fizyczne.

Każda czakra ma inny kolor i częstotliwość powiązaną z określonymi częściami ciała. Teraz skupimy się na położeniu każdej czakry, jej kolorze i wpływie, jaki wywiera na ciało. Świadomość czakr i ich działania pozwala lepiej zrozumieć własne emocje, myśli i problemy zdrowotne.

Podstawa/korzeń – pierwsza czakra

Kolor: czerwony

Położenie: podstawa kręgosłupa (krocze)

Zmysł: węch

Kryształy: granat, rubin, heliotrop, czerwony jaspis

Żywioł: ziemia

Gruczoły/narządy: nerki, nadnercza, kręgosłup, jelito grube

Funkcja: Czakra podstawy/korzenia odgrywa ważną rolę w ugruntowaniu ciała i utrzymywaniu więzi z rzeczywistością. Ma związek z przetrwaniem, ciałem fizycznym, poczuciem bezpieczeństwa i sprawami materialnymi. To właśnie do niej odwołujemy się w chwilach fizycznego zagrożenia czy walki o przetrwanie. Wpływa na nasz układ odpornościowy, instynkty, impulsy i energię.

Kiedy czakra korzenia działa prawidłowo, pobudza aktywność, daje energię i motywację do działania. Jeśli ta czakra nie funkcjonuje jak należy, człowiek traci poczucie ugruntowania, czuje się rozproszony i oderwany od rzeczywistości. Skutkami jej rozregulowania mogą być także zmęczenie, brak motywacji i nadmierna czujność wobec zagrożeń.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki