Mama Basi miała dużo pracy. Potrzebowała ciszy i spokoju przez parę godzin, więc w sobotę przed południem Tata zabrał dzieci na plac zabaw.

– Bawcie się dobrze i nie wracajcie za wcześnie – powiedziała Mama.

Wręczyła Jankowi plecak z kanapkami, owocami, wodą i sobotnimi słodyczami, a Tacie pomogła zawiązać chustę przytrzymującą Franka. Tata, wciąż trochę senny po ostatnim dyżurze, uśmiechnął się dzielnie i pocałował Mamę na pożegnanie.

– Kto pierwszy na dole?! – zawołała Basia i rzuciła się w kierunku schodów.

– To nie fair! Zaczęłaś beze mnie! – wrzasnął Janek i pognał za nią, dudniąc ciężkimi butami.

– Zupełnie jak stado słoni – skomentował Tata i zaczął schodzić za dziećmi.

W połowie schodów spotkał Basię. Stała na półpiętrze i kopała w metalową poręcz.

– Nie kop, Basiu – powiedział mechanicznie Tata.

– Wracam po Miśka Zdziśka. Obiecałam mu, że pójdzie – oświadczyła Basia i wbiegła z powrotem na górę.

Janek czekał na dole, przy drzwiach. Zdjął plecak i właśnie sprawdzał jego zawartość.

– Mogę zjeść batonika? – spytał.

– Zaczekaj, aż dojdziemy do parku – poprosił Tata.

– Jestem głodny.

– Przecież przed chwilą jadłeś!

W tym momencie rozległ się trzask drzwi na piętrze i zbiegła do nich Basia z Miśkiem Zdziśkiem przytroczonym z przodu szalem mamy.

– Jecie batoniki? – zawołała. – Ja też chcę!

– Tylko nie mówcie potem, że jesteście głodni, bo ja wam i tak nic nie kupię – ostrzegł Tata.

– Jasne! – zapewnił go Janek i rozdał wszystkim po batoniku. Tata też wziął swój batonik, bo uznał, że bezpieczniej jest nie zostawiać go na potem.

Plac zabaw był duży, nowoczesny i… zatłoczony. Dzieci – małe, średnie i całkiem spore – biegały po gumowej nawierzchni, zwisały z drabinek, kręciły się na karuzelach, huśtały na huśtawkach, wspinały na pajęczyny, stawiały babki z piasku i zjeżdżały z piskiem na zawieszonych na linie talerzach. A wszystkie śmiały się, nawoływały, krzyczały i płakały na raz.

– Biegniemy na pajęczynę?! – zawołał Janek. Cisnął plecak na ziemię i pognał, nie oglądając się za siebie. Basia ruszyła za nim.

– O nie, nie. Zaczekaj – zarządził Tata. – Nie wolno wam tak po prostu odbiegać.

– Janek odbiegł!

– I źle zrobił. A ty i tak nie możesz wspinać się z Miśkiem Zdziśkiem na brzuchu. Musimy znaleźć wolną ławkę – Tata rozejrzał się bezradnie wokoło – albo przynajmniej ustalić miejsce spotkań. Chodź ze mną, a po drodze zgarniemy twojego brata.

Janek wspiął się już prawie na sam szczyt i nie bardzo chciał zejść. Tata był jednak stanowczy, więc w końcu zsunął się na dół. Ustalili, że Tata zostanie przy piaskownicy z Frankiem, a Janek z Basią mają się tam meldować za każdym razem, gdy zmienią miejsce zabawy. Janek zaraz po ustaleniach pobiegł na zjeżdżalnię, a Basia odwiązała Miśka Zdziśka i usadowiła się z nim i z Frankiem w piaskownicy.