Spis wierszy

Odkrywanie

W końcu szczęśliwy sen

Sceny małżeńskie

Marzyciele

Spojrzenie Pani Hortensji

W oczekiwaniu na myśl

Moja bieszczadzka opowieść

Modlitwa górska

Scena I

Scena II

Scena III

Pokolenie Kolumbów 1992

Złote pudełko

Słodkie życie

Adieu

Bez interpunkcji

Kłamstwo

Wyprawa Magellana

Szepty i krzyki

Ślepiec

Aktorstwo

Życie sceną

Łóżko życia

Nie odchodź lepiej
Zburzenie świątyni
Mamie

Powroty

Erotyk

Jak poeta poecie

Nie przysypuj gruszkami popiołu

Jakub Domoradzki

NIE PRZYSYPUJ GRUSZKAMI POPIOŁU

Liberum Verbum

Copyright © 2018 Jakub Domoradzki

Wrocław 2018

ISBN: 978-83-952119-1-1

Skład i korekta: Liberum Verbum

Korekta tekstu Wstępu: Danuta Hejda, Liberum Verbum

Korekta wiersza „Bez interpunkcji”: Jakub Domoradzki

Tłumaczenie tekstu Wstępu z języka ukraińskiego:

Stanisław Domoradzki

Projekt i wykonanie okładki: Zbigniew Zebar

Redakcja: Zbigniew Zebar

Autor rysunku wykorzystanego na okładce:

Justyna Domoradzka

Patronat honorowy wydania: Prezydent Miasta Tarnobrzega

Patronat medialny: Radio Leliwa

Wydanie II

Liberum Verbum

50-078 Wrocław

ul. Leszczyńskiego 4

www.liberumverbum.com.pl

liberum-verbum.sklepypasejo.com.pl

wydawnictwo@liberumverbum.com.pl

Drogi Czytelniku, oddajemy w Twoje ręce II wydanie tomiku wierszy, który – jak przy pierwszym wydaniu – od tej chwili będzie się bronił już tylko swoją treścią i formą. To Ty swoją wrażliwością zdecydujesz, czy czas, który mu poświęcisz, uznasz za niezapomniane chwile na łonie Poezji, czy też borykał się będziesz z mieszanymi uczuciami. My nie chcemy Ci tego ani ułatwiać, ani utrudniać, byś mógł być jego wyłącznym odkrywcą. Jeśli Cię coś w nim zdziwi, zaniepokoi, zastanowi, zaskoczy – przyjmij to z pokorą. Autor skorzystał z prawa własnego stylu i formy wyrażania siebie. Możesz to bezgranicznie podzielać, możesz też odrzucić lub przyjąć z zastrzeżeniami, ale nie zmieni to już faktu, że tomik pojawia się po raz drugi, wzbogacony o wiersz Modlitwa górska, będący swoistą zapowiedzią kolejnego tomiku Autora.

Liberum Verbum

Wstęp

Pomyślny debiut, niezależnie w jakiej dziedzinie, generuje naturalne oczekiwania. Debiut poetycki Jakuba Domoradzkiego Wiersze, których nie lubi mój tata, po udanych prezentacjach w rodzinnym Tarnobrzegu i obydwu stolicach Polski: Warszawie i Krakowie oraz po pochlebnych recenzjach i wyraźnym zainteresowaniu Przyjaciół poezji, należy zaliczyć do udanych.

Nowy tomik, oprócz innych oczekiwań, winien wskazać kierunek, w którym poetycka twórczość Autora podąża. Przecież w debiutanckim zbiorze, o którym wspominam powyżej, można zauważyć wielość stylów, bogactwo tematów i różne sposoby prezentacji utworów.

Moim zdaniem, w intrygująco zatytułowanej książce (Nie przysypuj gruszkami popiołu) daje się zauważyć chęć Autora do podzielenia się obserwacjami życiowymi uogólnionymi na kształt filozoficznych rozważań.

W oczekiwaniu na myśl to tytuł jednego z wierszy, zawierającego wewnętrzną sprzeczność (Czekam wciąż na myśl – Czekam i myślę). Fraza ta jednocześnie wyznacza nastrój całego zbioru. Percepcja Czytelnika obejmuje zarówno opisy realnych sytuacji życiowych, wyrażone za pomocą – można by rzec – dosadnych informacji (to dla mnie 1/5 drogi na Rysy), jak i zapisy myśli związanych tylko z właściwym dla Autora sposobem werbalizowania refleksji. Żyją one potem samodzielnie w świadomości Czytelnika, wyzwalając wyobraźnię i prowokując do zadumy (Co jest ważniejsze – czas czy człowiek?).

Tomik spodoba się miłośnikom intelektualnego kierunku w poezji. Pozwolę sobie przypomnieć, bez wyraźnego wskazania autora myśli, że frazy poetyckie mogą być nie mniej pojemne niż wzory w naukach matematycznych i przyrodniczych. Jednocześnie nie zapominamy też o reprezentacji ikonicznej, tutaj właśnie Czytelnika czekają odkrycia prawie w każdym wierszu. Te obrazy są bardzo wysublimowane.

W tym niewielkim tomiku, jak w dobrym muzycznym albumie, Czytelnik może spotkać swój „ważny” wiersz, który wpłynie na jego świadomość i emocje. Dla mnie jest to wiersz Bez interpunkcji, którego początek brzmi: Stoję na krawędzi czasu i przestrzeni, zawiera on bliskie dla każdego matematyka pragnienie, aby skończonością opisać nieskończoność – kończy się wielowartościowym i.

Po kolejnej lekturze tomiku odkryjemy nowe wiersze, zaś za kilka lat przyjdzie pora na te, które nie skupiły naszej uwagi wcześniej.

Jestem przekonany, że każdy, kto zaglądnie do tego tomiku, będzie wracać do jego lektury znowu.

Lwów 9 czerwca 2017 r.

Mychajło Zaricznyj

matematyk i poeta

PS

Kreślę tych kilka słów do wznowionego tomiku wierszy Jakuba Domoradzkiego już po kilku udanych promocjach, w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu, Tarnobrzegu, Nowym Sączu, i po powziętym zamiarze ich przeprowadzenia w Bieszczadach i we Lwowie. Miałem przyjemność uczestniczyć w jednym z takich wieczorów poetyckich i odważę się na potwierdzenie myśli ze Wstępu, że każdy Czytelnik będzie mógł znaleźć w tym tomiku coś dla siebie, co również wybrzmiewało w wypowiedziach uczestników wspomnianego spotkania.

We wznowionym wydaniu Autor sprawia nam miłą niespodziankę, bowiem dodaje nowy wiersz, zatytułowany Modlitwa górska. Jakub Domoradzki czuje się w górach jak w domu – prawdopodobnie stąd wypływa pragnienie wdzięcznego wyrażenia miłości wszechobecnemu Stwórcy, również w tych pięknych górach. Nowy wiersz jest niezwykle głęboki i bogaty w obrazy, dlatego możemy powiedzieć, że jest to nowa próba odczytania wznowionego tomiku.

Lwów, styczeń 2018 r.

Mychajło Zaricznyj

PS

Ці слова я додаю після численних презентацій книги поезій Якуба Доморадзького
у Кракові, Варшаві, Вроцлаві, Тарнобжеґу, Новим Сончу і з думками про майбутній виступ Автора у Бєщадахі у Львові. Я мав приємність бути присутнім на одному з тих поетичних вечорів і – насмілюся це так сформулювати – підтвердити свою висловлену вище думку, що кожен Читач зможе в цій книзі знайти щось для себе, саметак випливало з різноманітних виступів і запитань слухачів.

У цьому оновленому виданні Автор доставляє нам несподіванку, додаючи ще один вірш під назвою «Гірська молитва». Якуб Доморадзький почувається в горах як вдома – мабуть, звідси йде бажання висловити присутньому всюди Творцеві вдячну любов саме тут, в прекраснихгорах. Цей новий твір настільки глибокий і багатий образами, що тепер можна говорити про нове відчитання доповненої книги.

Львів, січень 2018 р.

Михайло Зарічний

Z listu do redakcji

„Tomik Nie przysypuj gruszkami popiołu Jakuba Domoradzkiego to m.in. filozoficzne rozważania o koncepcji człowieka w poszukiwaniu swojego kairos i diamentu na dnie popiołu.

Jeśli wiersz ma być rozżarzonym do białości kawałkiem sumienia, to wiersze J. Domoradzkiego takie są. Do wielokrotnego odczytywania, ze świadomością, że nie wszystkie potrafiłam zrozumieć.

Moja bieszczadzka opowieść o umiejętności wyznaczania sobie celów stosownych do wieku i możliwości. Zdobywanie szczytów Tatr jak z Ody do młodości A. Mickiewicza, a w wędrówce po Bieszczadach poeta, jak starszy brat, zadaje pytanie o ważności czasu i człowieka, na które czytelnik odpowie z własnym bagażem życiowych wędrówek.

W Pokoleniu Kolumbów 1992 poeta zaznacza, że każdy czas ma swoich Kolumbów. Broniewski, Różewicz, Miłosz należeli do epoki oswojonej rozpaczy, a ja wierzę, że Złote pudełko jest wizją Pokoleniu Kolumbów 1992. Złote pudełko przywołuje wartości, które miały uchronić ludzkość od zła. Odkryłam w tym pudełku: przekazy filozofii buddyjskiej, osiem chrześcijańskich błogosławieństw, list biskupów polskich do niemieckich z 1965 r. i Siłę bezsilnych Milana Kundery. Jednak poeta myśli, że nie ma takich wartości, które mogłyby uchronić nas od zła, ale być może są taki, które przyniosą chociaż trochę radości.

Stefan Chwin w Dzienniku dla dorosłych pisze, że Tadeuszowi Borowskiemu nie dawało spokoju pytanie, czy wiersze A. Mickiewicza pomogły komuś przetrwać Auschwitz. Nie byłam w Auschwitz, nie wiem, ale kiedy czytam wiersze J. Domoradzkiego, to wierzę w to bardzo, że w tym świecie znajdzie również miejsce mój niepełnosprawny wnuczek.

Wiersz Bez interpunkcji to zderzenie człowieka z nieprzejrzystością świata i języka. Wiara w rozum doprowadziła człowieka do nihilizmu, a pewność prawdy do totalitaryzmu. Czysty humanizm też nie daje gwarancji urzeczywistnienia człowieka. Poeta, próbując przeniknąć ludzką kondycję, stawia nas przed króciutkim i. Czy to i to rozmowa Urszuli Kochanowskiej z wiersza Bolesława Leśmiana?

Wyprawa Magellana – jak wezwanie do podróży, w którą trzeba nam wyruszyć, jeśli nawet nikt nie woła.

Jak poeta poecie – J. Domoradzki ma nadzieję, że kolejne pokolenia poetów nie ustaną w szlifowaniu poetyckich piór, by uchronić złote pudełka ludzkości.

Serdecznie dziękuję i pozdrawiam z nadzieją na kolejny Pana tomik wierszy

Ula Bielecka

Wrocław, 22.11.2017 r.”

Odkrywanie

Myślałem, że odkryłem

nowy kontynent

i jak to mają w zwyczaju

podróżnicy

uklęknąłem

i ucałowałem ziemię,

którą właśnie włączyłem

do znanego nam świata.

I dopiero wiele lat później

zrozumiałem,

że wcale nie odkryłem nic nowego,

a jedynie ucałowałem

leżące pod moimi stopami

kobiece usta.

Były tak spragnione

pocałunku,

iż z łatwością uwierzyłem,

że to ja pocałowałem je po raz pierwszy.

A one nadal tam leżą

i czekają na następnego

podróżnika.

Jak wdzięcznym lądem

są kobiece usta,

bo ktokolwiek je pocałuje,

będzie ich odkrywcą…