Prolog

Mam na imię Salia i wcale się nie boję.

Nigdy, przenigdy.

Ale przyznam, że gdy zobaczyłam drzewo z ogromną dziuplą, zrobiło mi się jakoś dziwnie. Nigdy wcześniej go nie widziałam, co mnie zaskoczyło, bo przecież znałam nasz las jak własną kieszeń.

Ale dziupla! – pomyślałam. – Ogromniasta! Psa z budą by się tam upchnęło!

Wyobraziłam sobie zdumioną minę Paprocha, którego pakuję do dziupli, ale jakoś mnie to nie rozbawiło. Wręcz przeciwnie, zrobiło mi się sucho w ustach.

– Ja chyba wiem, co tam jest… – powiedziałam cicho do siebie. – Szukałam, szukałam i znalazłam.

Nie mogłam oderwać wzroku od ciemnej, przepastnej jamy w pniu. Serce biło mi szybko jak nigdy, żeby więc udowodnić sobie, że wcale się nie boję, zrobiłam krok w stronę drzewa.

A potem następny.

– Mam na imię Salia – powiedziałam dziupli. – I kiedyś zmienię świat.

Pożałowałam, że nie mam przy sobie miecza. Nie umiałam co prawda walczyć, ale miecz nadałby powagi takim słowom.

– Zmienię świat na lepsze! – dodałam.

Czemu tak bardzo drżał mi głos? Cóż to znowu za porządki?

Nabrałam tchu i zrobiłam jeszcze jeden krok.

A potem pospiesznie kilka następnych, żeby się przypadkiem nie rozmyślić.

I wtedy…

No dobra. Nie mogę wam powiedzieć, co się wtedy wydarzyło. Wciąż mam tę chwilę przed oczami, ale wszystko po kolei. Myślę, że najpierw powinniśmy się poznać, co?

Zerknijcie do następnego rozdziału!

Krótko o mnie, bo nie mam czasu

A więc mam na imię Salia i któregoś dnia naprawdę zmienię świat.

Jestem tego absolutnie pewna, choć jeszcze nie wiem, kiedy to nastąpi i co właściwie uda mi się zdziałać. Mam w końcu dopiero dziewięć lat.

Rozmawiałam o tym kiedyś z Mamą, a ona mi powiedziała, że jestem trochę przemądrzała.

– Dziecko kochane. – Westchnęła, gładząc mnie po głowie. – To dobrze, że masz ambicję, ale świat jest naprawdę olbrzymi. Naprawdę znajdziesz w sobie siłę, by zmienić go w całości?

Dało mi to do myślenia, ale uważam, że sobie poradzę.

Bo niby kto miałby się tym zająć?

Mój brat Edvin? Na Dolę, gdzieżby znowu. On jest zbyt poważny na takie sprawy. Ciągle kręci się po karczmie z miną dorosłego, wymądrza się w kuchni i beszta mnie, gdy coś przestawię. Pewnie kiedyś zostanie karczmarzem i będzie jeszcze bardziej zadzierał nosa, ale na pewno nie jest stworzony do wielkich celów.

A może najmłodszy z naszej trójki, Nuut? Nie, to jeszcze gorszy pomysł. Nuut żyje po to, by psocić i broić. Nie ma dnia, by nie wymyślił czegoś naprawdę głupiego. Z pewnością czegoś w życiu dokona, ale nie zmieni świata.

No, oczywiście są jeszcze moi rodzice, Sara i Edmund, i być może im by się to udało, ale oboje są zbyt zajęci. Prowadzenie karczmy to mnóstwo pracy, a do tego Tata ciągle gdzieś wyjeżdża z wujkami. Nigdy nie mówi dokąd. Mama co prawda twierdzi, że jeździ ratować świat, ale Babcia wtedy prycha głośno i przewraca oczami, a więc pewności to nie mam.

Choć nasi wujkowie to fajna ekipa, mówię wam! Po kolei: wujek Gramm ciągle przesiaduje w kuźni albo naprawia coś w gospodarstwie, a jak ma wolną chwilę, to buduje nam wielką katapultę w ogrodzie. Jeszcze nie powiedział, po co to wszystko, ale Nuut i tak uważa, że katapulta będzie dla niego. Wujek Urgo to prawdziwy rycerz w zbroi, hełmie i w ogóle. W gospodarstwie się nie przydaje, woli siedzieć z Babcią i śpiewać pieśni o Doli, co w sumie jest fajne, choć żadne z nich śpiewać nie umie. Wujek Żychłoń zna się na ziołach i opowiada naprawdę straszne historie, a czasem pozwala, byśmy go klepali po łysej czaszce. Wujek Eliah z kolei hoduje pszczoły i skręca liny. Ostatnio zrobił nam świetną huśtawkę, ale naprawdę to lubię go za to, że tak chętnie z nami rozmawia o tym, co dla nas ważne. No i jest jeszcze Zwierzak, który w sumie też jest wujkiem, i to nawet goblinem, ale to taki trochę nasz kumpel. W sumie mu zazdrościmy, bo jak któreś z nas wytarza się w błocie, to wynika z tego awantura, a Zwierzak robi to bezkarnie.

I zrozum tu dorosłych.

Wszyscy wujkowie są przyjaciółmi mojego Taty i bardzo szanują Mamę, a Babci to chyba nawet się boją. I może nadawaliby się do ratowania świata, ale nie ma co zawracać im głowy.

Wygląda więc na to, że świat jednak ocalę ja.

Ale zajmę się tym dopiero od jutra, bo zaraz idziemy na grzyby.

Salia i Zmrok. Banda do zadań specjalnych. Tom 1

Copyright © by Marcin Mortka 2026

Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo SQN 2026

Redakcja – Joanna Mika

Korekta – Katarzyna Myszkorowska, Agnieszka Zygmunt

Opracowanie typograficzne i skład – Joanna Pelc

Typografia a okładki – Paweł Szczepanik / BookOne.pl

Ilustracje na okładce i w srodku ksiazki – Agnieszka Filipowska

All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Książka ani żadna jej część nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek

inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana

elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu

bez pisemnej zgody wydawcy.

Drogi Czytelniku,

niniejsza książka jest owocem pracy m.in. autora, zespołu redakcyjnego i grafików.

Prosimy, abyś uszanował ich zaangażowanie, wysiłek i czas. Nie udostępniaj jej innym, również w postaci e-booka, a cytując fragmenty, nie zmieniaj ich treści. Podawaj źródło ich pochodzenia oraz, w wypadku książek obcych, także nazwisko tłumacza.

Dziękujemy!

Ekipa Wydawnictwa SQN

Wydanie I, Kraków 2026

ISBN epub: 9788383305950

ISBN mobi: 9788383305967

Ten e-book jest zgodny z wymogami Europejskiego Aktu o Dostępności (EAA).

Wydawnictwo SQN pragnie podziękować wszystkim, którzy wnieśli swój czas, energię i zaangażowanie w przygotowanie niniejszej książki:

Produkcja: Kamil Misiek, Joanna Pelc, Joanna Mika, Grzegorz Krzymianowski, Natalia Patorska, Katarzyna Kotynia

Design i grafika: Paweł Szczepanik, Marcin Karaś, Julia Siuda, Zuzanna Pieczyńska

Promocja: Aleksandra Parzyszek, Piotr Stokłosa, Łukasz Szreniawa, Małgorzata Folwarska, Marta Sobczyk-Ziębińska, Natalia Nowak, Magdalena Ignaciuk-Rakowska, Martyna Całusińska, Aleksandra Doligalska

Sprzedaż: Tomasz Nowiński, Małgorzata Pokrywka, Patrycja Talaga

E-commerce i IT: Tomasz Wójcik, Szymon Hagno, Marta Tabiś, Marcin Mendelski, Jan Maślanka, Anna Rasiewicz

Administracja: Monika Czekaj, Anna Bosowiec

Finanse: Karolina Żak

Zarząd: Przemysław Romański, Łukasz Kuśnierz, Michał Rędziak

www.wsqn.pl

www.sqnstore.pl

www.labotiga.pl

Spis treści

1. Okładka

2. Strony tytułowe

3. Prolog

4. Krótko o mnie, bo nie mam czasu

5. Reklamy

6. Strona redakcyjna

Punkty orientacyjne

1. Cover