Karta tytułowa

Dla wszystkich, którzy lubią się bać…

WPROWADZENIE

Wiele wskazuje na to, że od zarania dziejów ludzie wierzyli w to, iż swoim istnieniem dotykają dwóch światów. Rzeczywistość jawną poznawali dostępnymi zmysłami, a rzeczywistość ukrytą – wrodzonym kompasem duchowym. Wsłuchując się w szepty duszy, wyczuwając naturalne wibracje planety, ufając intuicji, ludzkość podążała za głosem czegoś nienazwanego, choć bez wątpienia większego od siebie.

Obserwując nieustannie powtarzające się cykle przyrody, ludzie zdali sobie sprawę z tego, że pozostają w niekończącym się procesie narodzin i śmierci, a duchowa esencja tych, którzy odeszli, stanowi jego naturalną część. Esencja ta miała wolę i moc, aby objawiać się żywym oraz wywierać wpływ na ich losy. Co niemniej istotne – duchy dysponowały wiedzą niedostępną żadnemu człowiekowi, a także obcowały z istotami mistycznymi.

Dla dawnych ludów kontakt z przodkami był naturalnym wyrazem ciągłości pokoleń, trwałym łańcuchem życia rozciągniętym między światami. Zapewniał mądrość płynącą z doświadczenia i pozwalającą lepiej zrozumieć to, co nadejdzie. W tym kontekście świat duchowy wydawał się tak samo realny jak fizyczny.

Ludzie w naturalny sposób byli ciekawi tego, co skrywa się za kurtyną oddzielającą oba światy. Tworzyli własne wyobrażenia Wiecznego Domu kształtowane również przez potęgę sił przyrody i stojące za nią bóstwa. Wypatrywali znaków na ziemi i niebie, rozważali przesłania płynące ze snów i oczekiwali inspiracji pochodzącej od istot wyższych. W taki sposób odnajdywali sens życia i z zaufaniem powierzali swoje dusze majestatowi śmierci. Jako dzieci światła wielbili to, co jasne i czyste. Noc postrzegali jako królestwo cieni, w którym niepewny swej percepcji człowiek nie czuł się już panem stworzenia. Przodkowie wiedzieli, że Matka Noc przygarnia również międzywymiarowych straceńców, którym droga do Wiecznego Domu nieco się zapętliła.

Mijały wieki. Kulty, religie, a nawet całe narody upadały, a w ich miejsce pojawiały się nowe wizje świata duchowego i mechanizmy sprawowania władzy. Człowiek nieustannie poznawał zasady rządzące przyrodą i wywierał na nią coraz większy wpływ. Utwierdzał się w przekonaniu, że sprawuje nad nią kontrolę. Wreszcie spojrzał śmiało w gwiazdy, królestwo Bogów, i rzucając im wyzwanie, ruszył, aby mierzyć, ważyć oraz zmieniać to, co napotka na swojej drodze – zmieniać oczywiście na swój obraz i podobieństwo. Wierząc w naukę, zapomniał jednak, że Wieczny Dom to królestwo poza materią, a dzieli nas od niego tylko stan świadomości lub ostatnie tchnienie.

Tak doczekaliśmy XXI wieku, w którym materializm mechanistyczny zakładający, że wszystko da się wyjaśnić przez prawa mechaniki i fizyki, nadal potyka się o przejawy niewyjaśnionego. Niekoniecznie zresztą tylko kulturowe i folklorystyczne. Również te dziejące się tu i teraz, a wywoływane przez nieznaną nauce siłę.

Nauka neguje zjawiska paranormalne, choć tajemnicą poliszynela jest, że bada je na wiele sposobów, również w tajnych projektach wojskowych. Całe rzesze psychiatrów usiłują udowodnić, że każdy przejaw pozazmysłowego odczuwania stanowi wyraz choroby lub innych niespecyficznych zaburzeń mózgu. Nauka stała się niezwykle ortodoksyjną religią stawiającą poza nawiasem inteligencji każdego, kto ośmiela się myśleć inaczej lub – co gorsza – wierzy w świat znajdujący się poza szkiełkiem i okiem.

Mimo wszelkich zmian na polu poznania empirycznego ludzie nadal wierzą w świat duchowy i paranormalne aktywności z nim związane. Co więcej, poprzez kulturę masową tematy takie jak opętania, nawiedzenia, motywy folklorystyczne i legendy miejskie pozostają na szczycie zainteresowań widzów. Niestety, wątki eksponowane w kinie niewiele mają wspólnego z wierzeniami naturalnymi, a są raczej owocem wyobrażeń twórców goniących za tanią sensacją. W tych okolicznościach bardzo ważne stały się osobiste poszukiwania wartościowych treści oraz dobór programów, książek i innych narzędzi pozwalających pogłębiać wiedzę duchową. Dodajmy – wiedzę opierającą się na pierwotnych przekazach, które nie zostały zmanipulowane komercyjnie.

Wśród tych przekazów na szczególną uwagę zasługują osobiste relacje osób doświadczających szerokiej gamy zjawisk paranormalnych. Relacje te opowiadane są często prostym językiem – bez niepotrzebnych upiększeń. I w tym tkwi ich siła. Można również powiedzieć, że ich powtarzalność i powszechność ma znaczenie statystyczne, gdyż pewna dająca się określić szacunkowo liczba ludzi przeżywa podobne doświadczenia, co samo w sobie nie powinno być obojętne gremiom naukowym.

Na całym świecie doświadczenia paranormalne stają się udziałem ludzi wielu kultur, wyznających różne religie, o różnym wykształceniu. Zupełnie jakby świat duchowy chciał przekazać nam nieco ironiczny komunikat: „Pogłoski o tym, że nie istniejemy, wydają się mocno przesadzone”.

Takie właśnie osobiste relacje odnajdziesz, Drogi Czytelniku, w książce Natalii Turskiej Paranormalia. Prawdziwe historie o nadprzyrodzonych doświadczeniach. Nadmienić należy, że autorka od lat z wielkim powodzeniem prowadzi kanał Paranormalia, gdzie porusza całe spektrum tematów PSI (ang. parapsychological phenomenon) oraz omawia zagadnienia dotyczące duchowości, magii czy wspólnot rodzimowierczych.

W książce przedstawione zostały pojedyncze, ale reprezentatywne przypadki przeróżnych aktywności duchowych oraz zdarzeń paranormalnych. Większość tych szczerych wyznań pochodzi od widzów kanału Paranormalia. Każda z historii została opatrzona komentarzem autorki wynikającym z jej osobistych refleksji, a także z odniesień historycznych, psychologicznych lub kulturowych.

Dzięki takiemu rozwiązaniu z jednej strony przybliżony został szeroki wachlarz przejawów świata niewidzialnego, z drugiej zaś – potencjał, jaki każdy z nas ma, by ten świat eksplorować.

Jestem przekonana, że wielu czytelników odnajdzie na kartach niniejszej książki doświadczenia znane z autopsji lub opowieści bliskich sobie osób. W tym kontekście historie tu opisane mogą stać się swoistym lustrem dla osobistych emocji i wrażeń. Być może pozwoli to zrozumieć własne przeżycia lepiej i głębiej, bez niepotrzebnych uprzedzeń, ale też bez nadmiernej egzaltacji.

Pokładam nadzieję, że ta publikacja pozwoli czytelnikom dostrzec prostą prawdę, że wszyscy jesteśmy ze sobą połączeni, co umożliwia kontakty telepatyczne oraz międzywymiarowe. Natomiast domena pośmiertna to tylko przystanek w niekończącej się podróży zwanej istnieniem.

ADA EDELMAN – pisarka, tarocistka, medium, twórczyni bloga Biuro Duchów, autorka książek Tarot Bułhakowa, Opowieści z Biura Duchów oraz Sny. Czego możemy się z nich dowiedzieć?.

WSTĘP

Czy duchy istnieją? Czy zjawiska paranormalne nie są jedynie wytworem wyobraźni? Być może, Drogi Czytelniku, podchodzisz do tematu duchów i zjawisk niewyjaśnionych bardzo sceptycznie. Nawet jeśli w dzieciństwie zdarzało ci się rozmawiać z od lat nieżyjącą babcią, jako dorosły człowiek zrzucasz to zwykle na karb „dziecięcej fantazji”. Moim zadaniem nie jest przekonanie cię do tego, że zjawiska trudne do wyjaśnienia naprawdę istnieją. Jeśli cokolwiek ma przekonać cię do otworzenia umysłu na nieznane, niech będą to historie, które wydarzyły się naprawdę, a o których przeczytasz w następnych rozdziałach tej książki.

Mam na imię Natalia i od dzieciństwa towarzyszą mi zjawiska paranormalne. To właśnie one były powodem rozbudzenia we mnie fascynacji tym, co niezbadane. W 2016 roku stworzyłam kanał YouTube Paranormalia, na którym analizuję historie moich odbiorców, rozkładam na czynniki pierwsze tajemnicze zjawiska oraz dzielę się własnymi przeżyciami i duchową drogą.

W moim życiu jest wiele niewiadomych i pytań, na które nie potrafię jednoznacznie odpowiedzieć. Jeśli jednak miałabym wskazać jedno przekonanie, które bez wahania podzielam, to jest nim wiara w zjawiska trudne do racjonalnego wytłumaczenia. Dlaczego? Ponieważ wiem, że jako ludzkość wciąż wiemy zbyt mało – o oceanach, o zamieszkujących odległe wyspy plemionach, o kosmosie, a nawet o nas samych. Jakie tajemnice skrywają nasze dusze i ciała? Doskonałym przykładem mistycznej części nas samych jest intuicja.

„Zawsze słuchaj swojej intuicji”, „Nie bój się iść tam, gdzie prowadzi cię intuicja” – to tylko dwie z wielu ludowych mądrości, które celebrują ten niezwykły dar. Albert Einstein miał rzekomo powiedzieć: „Intuicyjny umysł jest świętym darem, umysł racjonalny jest jego wiernym sługą. Stworzyliśmy społeczeństwo, które szanuje sługę, a zapomina o darze”.

Zastanówmy się więc, czym jest intuicja? Tym cichym (a u niektórych bardziej wyraźnym) głosem w głowie, który w krytycznych momentach podpowiada, co robić. Sceptyk przytłoczony przez codzienność nauczył się go ignorować… do czasu, aż stawką staje się jego życie. Znamy wiele historii ludzi, którzy uniknęli katastrofy, słuchając intuicji szepczącej: „To nie jest dobry dzień na wychodzenie z domu…”.

Czym więc jest intuicja? Mimo że każdy z nas ją ma, naukowcom trudno znaleźć jej źródło lub dostarczyć fizycznego dowodu na jej istnienie. Czy można zatem uznać naszą intuicję za swego rodzaju „paranormalny dar”? Czy to czyni nas istotami jeszcze bardziej niezwykłymi, niż przypuszczamy? Jeśli posiadamy coś tak tajemniczego jak intuicja, dlaczego niektórzy z nas nie mieliby mieć daru przewidywania przyszłości, przeczucia śmierci czy wrażliwości na energię różnych miejsc? Skąd w nas tyle sceptycyzmu wobec spotkań z duchami, zarówno w snach, jak i na jawie? Wydaje mi się, że intuicja jest znacznie bardziej mistyczna niż znacząca część zjawisk, które współcześnie uznajemy za paranormalne.

A może…

A może współczesna nauka po prostu nie jest jeszcze na tyle zaawansowana, aby móc dokładnie zbadać zjawiska paranormalne, niezwykłe umiejętności i omawianą jako przykład intuicję?

W kolejnych rozdziałach tej książki znajdziesz kilkanaście autentycznych relacji, które mogą zaintrygować, zaskoczyć i oczywiście przestraszyć! Są to wyselekcjonowane przeze mnie historie, które w ciągu ostatnich ośmiu lat usłyszałam od moich widzów i obserwatorów.

Niektórzy twierdzą, że nie trafili na moją twórczość przypadkiem – ich przeznaczeniem było podzielić się ze mną własnymi doświadczeniami. Przecież, jak mówi znane przysłowie: nic nie dzieje się bez przyczyny…

Spotkania z duchami i istotami paranormalnymi, opisane zarówno w starych legendach, jak i współczesnych relacjach, które znajdziesz na kartach tej książki, niezmiennie rozbudzają naszą ciekawość i wywołują emocje. Czy mogą one stanowić dowód na istnienie życia po śmierci i innych wymiarów? A może odzwierciedlają tylko nasze wewnętrzne lęki i nadzieje związane ze śmiercią i tym, co kryje się po Drugiej Stronie? Praktycznie każda kultura na świecie ma swoje opowieści o duchach, co świadczy o uniwersalnym charakterze tych zjawisk wykraczających poza granice jakichkolwiek podziałów.

Co więc te opowieści mogą nam powiedzieć o nas samych, naszych przekonaniach i nieustającej fascynacji tym, co nieuchwytne dla ludzkich zmysłów?

Każde opowiedziane tu zdarzenie otwiera drzwi do świata, który może istnieć tuż obok nas, choć rzadko go dostrzegamy, a nawet jeśli już go zauważymy, to usilnie staramy się go ignorować.

Obok fascynujących historii znajdziesz też moją próbę ich wyjaśnienia oraz dużo ciekawostek dotyczących zjawisk paranormalnych.

Zachęcam cię, Drogi Czytelniku, do lektury tej książki z otwartym umysłem. Czy zdecydujesz się uwierzyć w to, co przeczytasz, czy potraktujesz to jako fascynującą rozrywkę? Wybór należy do ciebie. Jedno jest pewne – ta książka poruszy twoją wyobraźnię, wywoła grozę i nie pozwoli o sobie zapomnieć!

Chciałabym również pozostawić cię z myślą, która może rzucić nowe światło na relacje zawarte w tej książce. Opowiadania o duchach i zjawiskach nadprzyrodzonych często uznajemy za „straszne historie”. Są one motywem przewodnim wielu dzieł popkultury, z którymi mamy styczność od najmłodszych lat. W rezultacie strach przed niewyjaśnionym zostaje głęboko zakodowany w naszej świadomości – do tego stopnia, że nawet spotkanie z duchem ukochanej osoby, z którą za życia łączyły nas bliskie relacje, wywołuje w nas lęk.

Dlatego w chwilach, gdy ogarnia cię strach przed niewyjaśnionymi zjawiskami, przypomnij sobie starą mądrość, która przekazywana jest w naszych rodzinach od pokoleń: „Nie bój się martwych, bój się żywych”.

Mam nadzieję, że ta mądrość będzie dla ciebie drogowskazem podczas czytania tej książki, pomagając odkrywać jej treści z otwartym umysłem i sercem wolnym od lęku.

Czy jesteś gotowy przekroczyć granicę, która dzieli świat żywych od świata duchów?

UWAGA:

Historie, które zaraz przeczytasz, są w pełni anonimowe. Imiona i wszelkie dane wrażliwe zostały zmienione. Gramatyka i interpunkcja zostały przeze mnie poprawione, aby komfort obcowania z opowieściami był jak najwyższy. Zbieżność imion i miejsc jest w pełni przypadkowa.

JAK CZYTAĆ TĘ KSIĄŻKĘ,
ŻEBY NAJEŚĆ SIĘ STRACHU?

1. Czytaj ją podczas długich jesiennych i zimowych wieczorów.

2. Czytaj ją samotnie, w ciemnym pokoju, ze światłem skierowanym na karty książki.

3. Wybierz się na lokalny cmentarz i znajdź miejsce, w którym oddasz się lekturze (polecam szczególnie historię Zgubiłem się w czasie).

4. Zanurz się w lekturze w klimatycznej kawiarni, w towarzystwie ulubionego, gorącego napoju.

5. Nie zapomnij zabrać książki na samotny spacer po parku czy lesie! Tam znajdź chwilę na przeczytanie wybranej historii (polecam historię Spotkałem czarnego psa widmo).

6. Czytaj ją w nocy, chowając się pod kołdrą, z latarką w dłoni (jeżeli lubisz się bać, oddaj się lekturze historii Prześladuje mnie poltergeist).

7. Zabierz książkę na wakacje: urlop lub obóz. Hotele i pensjonaty są idealnym miejscem do czytania strasznych historii (polecam rozdział o tablicy Ouija)!

8. Weź książkę na ognisko ze znajomymi. Znajdziesz tu duży wybór mrożących krew w żyłach opowieści, które jeszcze dosadniej będą wybrzmiewać w takich okolicznościach!

9. Ta książka to zbiór historii. Możesz przeczytać ją jak każdą inną książkę – od pierwszej do ostatniej strony. Ale, Drogi Czytelniku, możesz też wybrać dowolną interesującą cię historię i przeczytać ją jednym tchem. Wybór należy do ciebie. 

1

DUCH DZIADKA
ODWIEDZIŁ MNIE
WE ŚNIE

Rozdział dostępny w pełnej wersji

2

ODZIEDZICZYŁAM TO
PO BABCI

Rozdział dostępny w pełnej wersji

3

MIESZKAŁAM
W NAWIEDZONYM DOMU
PRZY CMENTARZU

Rozdział dostępny w pełnej wersji

4

ZAGUBIŁEM SIĘ
W CZASIE

Rozdział dostępny w pełnej wersji

5

PRACUJĘ W NAWIEDZONYM
SZPITALU

Rozdział dostępny w pełnej wersji

6

PRZEŚLADUJE MNIE
POLTERGEIST

Rozdział dostępny w pełnej wersji

7

SPOTKAŁEM
CZARNEGO PSA
WIDMO

Rozdział dostępny w pełnej wersji

8

PIES WIDMO
PRZEŚLADUJE
PECHOWCÓW

Rozdział dostępny w pełnej wersji

9

WYCZUWAM
ŚMIERĆ BLISKICH

Rozdział dostępny w pełnej wersji

10

PRZECZUWAM,
KIEDY NADCHODZI KONIEC

Rozdział dostępny w pełnej wersji

11

WIDZĘ
LUDZI CIENIE

Rozdział dostępny w pełnej wersji

12

PRZEŚLADUJE MNIE
PRZEKLĘCIE

Rozdział dostępny w pełnej wersji

13

WYWOŁYWAŁEM DUCHY
I BARDZO TEGO
ŻAŁUJĘ

Rozdział dostępny w pełnej wersji

14

MOJE SNY
SĄ PROROCZE

Rozdział dostępny w pełnej wersji

15

KRUK BYŁ
ZWIASTUNEM
ŚMIERCI

Rozdział dostępny w pełnej wersji

16

ZMARŁY DAŁ MI ZNAK
Z ZAŚWIATÓW

Rozdział dostępny w pełnej wersji

17

SŁYSZĘ DZIWNE WOŁANIE, CHOCIAŻ NIKOGO NIE WIDZĘ

Rozdział dostępny w pełnej wersji

PODZIĘKOWANIA

Rozdział dostępny w pełnej wersji

BIBLIOGRAFIA

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Redaktorka prowadząca: Agata Ługowska

Wydawczyni: Agnieszka Fiedorowicz

Redakcja: Ida Świerkocka

Korekta: Agata Ługowska

Projekt okładki: Ewa Popławska

Zdjęcie na okładce: © Olga / Stock.Adobe.com

Ilustracja na wyklejce: © Vector Tradition / Stock.Adobe.com

Copyright © 2024 by Natalia Turska

Copyright © 2024, Wydawnictwo Kobiece Agnieszka Stankiewicz-Kierus sp.k.

Wszelkie prawa do polskiego przekładu i publikacji zastrzeżone. Powielanie i rozpowszechnianie z wykorzystaniem jakiejkolwiek techniki całości bądź fragmentów niniejszego dzieła bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody posiadacza tych praw jest zabronione.

Wydanie elektroniczne

Białystok 2024

ISBN 978-83-8371-561-2

Grupa Wydawnictwo Kobiece | www.WydawnictwoKobiece.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Angelika Kuler-Duchnik