Redaktorka prowadząca i wydawczyni: Maria Lekszycka-Petryszyn

Redakcja: Karolina Piszczałka

Korekta: Barbara Wrona

Copyright © 2026 for text by Irena Małysa

Copyright © 2026 for illustrations by Paulina Nachman

Copyright © 2026 for the Polish edition by Świetlik, an imprint of Wydawnictwo Kobiece Agnieszka Stankiewicz-Kierus sp.k.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Powielanie i rozpowszechnianie z wykorzystaniem jakiejkolwiek techniki całości bądź fragmentów niniejszego dzieła bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody posiadacza tych praw jest zabronione.

Wydanie I

Białystok 2026

ISBN 978-83-8417-677-1

Grupa Wydawnictwo Kobiece | www.WydawnictwoKobiece.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotował Jan Żaborowski

Było lipcowe, deszczowe popołudnie w Psiej Chatce. Dżambo, wielki biały bernardyn w karmelowe łaty, i malutka czarna Mamba leżeli znudzeni przy kominku. Dla nich kapryśna pogoda nie stanowiła problemu – choćby wiatr wiał im prosto w oczy, a ulewa miała przemoczyć ich sierść do suchej nitki, potrzebowali spaceru. Niestety, ich opiekunka, Kasia, nie znosiła wychodzić, gdy było zimno i mokro.

Dżambo trącił Mambę swoją wielką łapą.

– Namów ją na spacer! – powiedział z nadzieją. – Obszedłem już cały ogród, ale to nie to samo. Ty, spryciulo, zawsze coś wymyślisz. – Mrugnął do Mamby.

Mamba wstała i energicznie się otrzepała. Spojrzała na Kasię i Pańcię, które siedziały na kanapie. HOP! Wskoczyła na kanapę i zrobiła najsłodsze maślane oczy, na jakie tylko było ją stać. Niestety, Kasia była nieugięta.

– Spójrz tylko, jak leje! Nie ruszam się stąd, dopóki nie przestanie padać – oznajmiła, głaszcząc suczkę po plecach.

Mamba nie dawała jednak za wygraną. Tym razem zaczepiła Pańcię. Zaczęła ugniatać łapkami fałdkę na jej brzuchu.

– Masz rację, mała, czas się ruszyć! Od tego siedzenia przed telewizorem rośnie brzuch! – roześmiała się Pańcia.

Mamba z radości stanęła na tylnych łapkach i wesoło zaszczekała, przywołując do siebie Dżamba.

NIEZALEŻNIE OD POGODY PSY POWINNY CODZIENNIE WYCHODZIĆ NA SPACERY. MOGĄ WTEDY ZAŁATWIĆ SWOJE POTRZEBY I OBWĄCHAĆ ŚWIAT. DZIĘKI TEMU SĄ SPOKOJNE I NIE PSOCĄ W DOMU.

Kasia roześmiała się na widok gotowego do wyjścia Dżamba. Nie minęła chwila, a on stał już przy drzwiach i dumnie trzymał w pysku dwie smycze. Dziewczynka przypięła psom do obroży odblaski, po czym założyła swoje ulubione kalosze i płaszcz przeciwdeszczowy w chmurki.

Na początku Dżambo i Mamba trzymali się blisko Kasi i Pańci. Jednak po chwili coś w nich wstąpiło. Zaczęli rwać do przodu niczym rozpędzone koniki! Co ich tak zaciekawiło?

KIEDY PIES SZCZEKA, CZĘSTO CHCE NAM PRZEKAZAĆ: „UWAGA! TAM COŚ JEST!”. TO JEGO SPOSÓB NA OSTRZEŻENIE OPIEKUNÓW I UPEWNIENIE SIĘ, CZY SĄ BEZPIECZNI.

Psiaki ciągnęły swoje opiekunki w stronę garażu po drugiej stronie ulicy. Dżambo szczekał groźnie, a Mamba wtórowała mu piskliwym głosem, jakby czaił się tam prawdziwy potwór – HAU, HAU!

Dalsza część w wersji pełnej

Spis treści

1. Okładka

2. Karta tytułowa

3. Karta redakcyjna

4. Psia chatka. Nie taki kot straszny

Punkty orientacyjne

1. Okładka

2. Strona tytułowa

3. Strona redakcyjna

4. Meritum publikacji