Rafał Witek

Szczurki wchodzą na antenę

Teksty napisał

Zabawy i zadania matematyczne przygotowała

Maria Środoń

Zilustrował

Daniel de Latour

Saga

Szczurki wchodzą na antenę

Copyright © 2018, 2019 Rafał Witek i SAGA Egmont

Wszystkie prawa zastrzeżone

ISBN: 9788726127959

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora.

SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont

Gorzki pasztet

Słowo daję, niełatwo być szczurkiem! Na co dzień jesteśmy wytrzymałe i jakoś sobie radzimy. Nie grymasimy przy jedzeniu, nie narzekamy na pogodę, nie wchodzimy w drogę ludziom i zwierzętom. Ale są rzeczy, których nawet my nie możemy znieść. Na przykład braku szacunku. Fałszywych oskarżeń. No i stereotypów.

– Jakich typów? – zapytała Znajda.

– Stereo-Typów! – wyjaśniłem. – Czyli uprzedzeń.

– Ktoś ci zrobił przykrość? – zainteresował się Doktorek.

Machnąłem łapą. Ja, Ząbek, najbardziej wyżarty Szczur w naszym kanale, nie lubię narzekać. Ale czasami zdarza mi się stracić cierpliwość.

– Siedziałem sobie spokojnie pod ścianą śmietnika i zajadałem pyszny, tylko trochę przeterminowany pasztet, kiedy nagle pojawiła się kobieta. Pewnie chciała wyrzucić odpadki, bo w dłoni trzymała niebieski wór. Było z nią dziecko. Całkiem grzeczne. Spokojnie mi się przyglądało. Za to kobieta narobiła wrzasku, jakby zobaczyła co najmniej Bazyliszka. Musiałem zostawić swój smakowity pasztet i się ewakuować.

– Normalna sprawa! – Trampek pokiwał łepkiem. – Mam tak cały czas!

– Co innego mnie zabolało – ciągnąłem. – Kiedy uciekałem, ta kobieta wołała za mną brzydkie rzeczy. Że jestem brudasem, że roznoszę zarazki, że gryzę dzieci... A ja w życiu nikogo nie dziabnąłem bez powodu. Ech, szkoda gadać!

– To fakt! – potwierdził Norman. – Ludzie mają o nas złe zdanie, a przecież ich ukochane koty i psy robią gorsze rzeczy. Polują na ptaki, zostawiają kupy na trawnikach, ujadają...

– Zróbmy z tym coś! – zawołał Trampek, który jest najbardziej narwany z naszej siódemki. – Pokażmy ludziom prawdziwe oblicze gryzoni!

– Ale jak? – zapytałem.

– Hm... – zafrasował się Trampek. – Wiem! Musimy założyć własny kanał!

Czy pasztet Ząbka był przeterminowany tylko trochę, czy trochę więcej niż trochę?

– Przecież mamy – zdziwił się Doktorek.

– Nie taki zwykły. Telewizyjny! – wyjaśnił Trampek.

Na chwilę zapadło milczenie. Przerwały je dopiero radosne okrzyki sióstr Szmelc.

– Super! – zawołały. – My wszystko przygotujemy! Poprowadzimy programy, wywiady... Świat się dowie, jakie fajne są szczurki!

– I myszy! – pisnęła Znajda. – Myszy też!

Szczurki wyłażą czasem z kanału i zerkając przez okna, oglądają wiadomości. Każdy ma swojego ulubionego prezentera. Dopasuj opisy do telewizorów.

Szczurki poszły obejrzeć wystawę sklepu z telewizorami. Oblicz wysokość miesięcznej raty za każdy telewizor.

Co w programie?

Tworzenie własnego kanału telewizyjnego to trudne zadanie. Trzeba wszystko starannie zaplanować. A na początku – wymyślić nazwę.

– Są propozycje? – zapytał Doktorek, sięgając po ołówek i kawałek kartonu po pizzy. – Ja będę zapisywał!

Okazało się, że każdy chce być autorem nazwy dla nowego kanału. Zaczęliśmy jednocześnie krzyczeć, machać łapkami i wywijać ogonami. Kiedy skończyliśmy, pomysłów było dokładnie trzy razy więcej niż nas. Niektóre całkiem w porządku, takie jak szczurkowizja czy kanał pierwszy. Inne zwykłe (na przykład gryzonie tv), a kolejne nudne (no bo kto by chciał oglądać – dajmy na to – telewąsik).

Ile było pomysłów na nazwy nowego kanału?

Dorysuj odpowiednią liczbę telewizorów z wymyślonymi przez siebie nazwami.

Oczywiście nie mogliśmy się zgodzić, którą nazwę wybrać. Doktorek zarządził więc głosowanie. Każdy z nas mógł oddać jeden głos.