Technika overbalance, czyli taktyka inwestycyjna guru Bryc’a Gilmore’a

Michał Pietrzyca

Redakcja

Autorzy:

Michał Pietrzyca, analityk, Dom Maklerski BOŚ – rozdziały I–VI

Anna Śladewska – rozdział VII

Kierownik Grupy Wydawniczej

Ewa Ziętek-Maciejczyk

Wydawca:

Weronika Wota

Redaktor naczelny Grupy Czasopism:

Urszula Wróblewska

Redaktor prowadzący:

Dorota Siudowska-Mieszkowska

Korekta:

Zespół

Skład i łamanie:

6AN Studio

Przygotowanie do wersji elektronicznej:

RASTER studio, 603 59 59 71

Projekt okładki:

Piotr Fedorczyk

Druk: Miller

ISBN: 978-83-269-2841-3

Copyright by Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o.

Warszawa 2014

Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o.

03-918 Warszawa, ul. Łotewska 9a

tel. 22 518 29 29, faks 22 617 60 10

NIP: 526-19-92-256

Numer KRS: 0000098264 – Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, Sąd Gospodarczy XIII Wydział Gospodarczy Rejestrowy. Wysokość kapitału zakładowego: 200.000 zł

Publikacja „Technika overbalance, czyli taktyka inwestycyjna guru Bryc’a Gilmore’a” chroniona jest prawem autorskim. Przedruk materiałów bez zgody wydawcy jest zabroniony. Zakaz nie dotyczy cytowania publikacji z powołaniem się na źródło. Publikacja „Trading harmoniczny” nie świadczy doradztwa ani nie udziela rekomendacji zawarcia transakcji w rozumieniu przepisów rozporządzenia ministra finansów z 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych lub ich emitentów (Dz.U. z 2005 r. nr 206, poz. 1715).

Wszystkie porady są przygotowane z zachowaniem najwyższej staranności i wykorzystaniem wysokich kwalifikacji, wiedzy i doświadczenia autorów. Jednakże decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie artykułów wiążą się z ryzykiem i Czytelnicy muszą mieć tego świadomość. Autor i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za decyzje lub ich skutki podjęte na podstawie porad zawartych w tej publikacji.

Technika overbalance

I. Inwestowanie zgodnie z trendem

Inwestorzy chcą zarabiać na zamianach trendów na giełdzie, kupując dane akcje, kiedy tylko wychodzą z korekty spadkowej i zaczynają dynamicznie piąć się w górę. Próbują więc stosować różne wskaźniki analizy technicznej i wielokrotnie czują się zawiedzeni. Sposobem na rozwiązanie tego problemu może być strategia inwestowania na akcjach z elementami mierzenia korekt w trendach, wykorzystująca taktykę „overbalance” wypraktykowaną przez inwestycyjnego guru Bryce Gilmore’a.

Najcenniejszym wynalazkiem analizy technicznej nie są wskaźniki ani średnie, tylko narzędzia do obliczania zmienności, zakresu zmiany oraz do szacowania zmiany trendów. Cały kunszt wygranej na trudnym rynku zależy od poprawnego wycelowania w taką zmienność, która pojawia się – nie bez przyczyny – w danym momencie. Wówczas nagle ceny akcji zaczynają dynamicznie zyskiwać właśnie po wystąpieniu sprzężenia zwrotnego oraz gdy trend czytelnie się odwraca.

Zjawiska te są jednak z niewytłumaczonych powodów pomijane przez wielu inwestorów, którzy szukają złotego wskaźnika AT, licząc na to, że pozwoli on im celować w same dołki i górki. Tymczasem znacznie lepszym rozwiązaniem jest wskazywanie kluczowego miejsca, po którym trend zamienia się z negatywnego na pozytywny. Dzięki temu można zarobić nie kilka punktów na zwykłej zmienności, ale o wiele więcej, gdyż trendy mają w zwyczaju trwać dany okres. To umożliwia pilnowanie pozycji i obserwowanie, kiedy realizować zyski lub ucinać kontrolowane straty.

Dzięki metodzie, którą prezentujemy, z łatwością można odnaleźć się w dzisiejszych realiach, w których szaleje zmienność. Sprzężenia zwrotne wskazują z dużym prawdopodobieństwem kierunek dalszych zmian cen akcji czy innych instrumentów, co pozwoli nam zarabiać w długim terminie.

Wykres 1. Sprzężenia zwrotne i overbalance

II. Mierzenie korekt w trendach

Każda nawet najmocniejsza fala czy impuls cenowy posiadają w swoim zakresie standardowy ruch korygujący, tzw. korektę. Warto przeanalizować korektę wzrostową w fali spadkowej oraz korektę spadkową w fali wzrostowej.

1. Korekta wzrostowa w fali spadkowej

Redukuje ona zakres wcześniejszej przeceny, ożywia rynek, daje nadzieję na wydłużenie się wzrostów. Jest swoistym przestojem w fazie spadkowej. Dla wielu inwestorów jest także okazją do przyłączania się do zaobserwowanej tendencji. To ważny moment na wykresie, kiedy ceny akcji po silnym lub umiarkowanym spadku zaczynają odrabiać straty.

Wykres 2. Korekty wzrostowe

2. Korekta spadkowa w fali wzrostowej

To miniproces destabilizujący notowania, w którym inwestorzy zaczynają zastanawiać się, czy rzeczywiście wcześniej wyłapana fala wzrostowa nie dobiega końca. Korekta spadkowa, jeśli jest dynamiczna, straszy graczy i mrozi krew w żyłach. Korekta spadkowa jest przeciwieństwem korekty wzrostowej, ale nigdy nie należy kategoryzować ich tą samą miarą. Korekta spadkowa wynika ze strachu i paniki, natomiast korekta wzrostowa jest barometrem chciwości i minieuforii. To dwa różne stany.

Wykres 3. Korekty spadkowe

Korekta wzrostowa pozwala ustalić, jak głęboko można posunąć się w obszary cenowe, które jeszcze przed chwilą były uznawane za negatywne. To testowanie grupy podażowej lub test na utrzymanie pozycji krótkich przez graczy. Zazwyczaj z korektą wzrostową powiązane są zlecenia zamykające zyskowne pozycje, jeśli do tego czasu kurs zniżkował w oczekiwanym kierunku (wykres nr 4).

Wykres 4. Korekty a zamykanie pozycji

Jeśli zauważymy, że kurs zaczyna dynamicznie zniżkować, to wyczekajmy na korektę wzrostową, która swym zasięgiem nie powinna przekroczyć wcześniejszych poziomów maksymalnych. Możemy zadecydować, że dojście kursu w pobliskie ekstrema ustanowi punkt krańcowy taki, że będzie leżał on niżej od wcześniejszych poziomów. Jeśli tak nie będzie, to powstanie prawdopodobnie nowa fala cenowa, wzrostowa. Wówczas poniesiemy stratę, jeśli okaże się, że nie trafiliśmy z typowaniem o korekcie wzrostowej.

Jeśli jednak doświadczymy wstępnej fazy spadkowej, w której kursy zniżkują, i rozpoznamy choć jedną korektę w górę, po której wystąpią dalsze spadki, możemy przesunąć swoje zlecenie stop loss ponad kurs maksymalny poprzedniej lub ostatniej korekty wzrostowej. Jeśli wyszukamy kolejną korektę w górę, to śmiało możemy ponowić ten proces i przesunąć tym razem już zlecenie trailling stopa poza zakres ostatniej korekty w górę, jak na wykresie nr 4.

3. Pomiar ruchów korygujących

Na wykresie nr 5 rozpatrzmy przypadek trendu wzrostowego z korektami spadkowymi. Analogicznie można wyjaśniać dokonywanie pomiarów korekt w trendach zniżkowych.

Wykres 5. Mierzenie korekt w trendach

Jeśli odnaleźliśmy falę wzrostową, w której cena akcji unosi się dynamicznie w górę, to musimy poczekać na pierwszy impuls spadkowy. W tym przypadku impuls rozpoczął się w punkcie A, gdzie po ustanowieniu nowego maksimum kurs spadł poniżej wartości z otwarcia tej świecy. Do tego świeca ta zaliczyła się do grona spadkowych, czyli poziom z jej zamknięcia wypadł poniżej poziomu z otwarcia. To typowa zmiana procentowa inminus. To początek korekty, ale także może to być koniec spadków. Na tym etapie musimy więc uważnie obserwować sytuację.

Notowania na kolejnej świecy wahały się, aby w kolejnych ponownie zniżkować. Wyraźne spadanie kursu stało się sprawą oczywistą dopiero w punkcie B. W tym momencie mieliśmy pewność, że pojawiła się kolejna czarna świeca z poziomem zamknięcia poniżej otwarcia, a do tego z ceną zamknięcia poniżej wcześniejszych minimów. To klasyczny wzór zniżkowania kursów, tworzący korektę A-B w tym przykładzie. W zakresie C-D po spadkowych ruchach pojawiły się białe świece, stanowiące o zakończeniu korekt spadkowych. Dopiero po ich pojawieniu się wiemy, że dana korekta dobiegła końca.

Pamiętajmy, że mówimy cały czas o ruchach korygujących trend wzrostowy, a nie o falach spadkowych. Czy w takim razie korektę E-F można uznać za wypełnioną i zakończoną? Nie. Główny powód jej trwania to brak świec wzrostowych po wybiciu punktu F. Zatem jak najbardziej korekta E-F może się wydłużyć w czasie.

4. Ćwiczenia

Przedstawiamy 10 przykładów, na których można poćwiczyć wyszukiwanie korekt w trendach.

Zadania do wykonania na formatkach

1) Zmierz na wszystkich formatkach, ile wynosi w ujęciu średnim zakres korekt/spadkowych/wzrostowych.

2) Zweryfikuj, jakie najczęściej występują korekty, po których kurs kontynuuje dany trend.

3) Spróbuj wg wskazówek „overbalance” zakreślić punty zwrotne i zmiany trendów.

4) Zajmuj na tej podstawie pozycje, ustaw stop lossy i take profity i oszacuj, jaki miałbyś końcowy wynik z tradingu na tych 10 wykresach. Zauważ, że są to dane minutowe w M1, gdzie średnio 350 – 500 minut (świeczek) jest na jednym wykresie – to daje jedną trzecią dnia lub po prostu solidną sesję rzędu 7 – 8 godzin.

5) Oszacuj, czy z odpowiednią dźwignią finansową mógłbyś zajmować się tradingiem na co dzień jako praca na własny rachunek. A może dałoby Ci to tzw. wolność finansową?

Formatka 1.

Formatka 2.

Formatka 3.

Formatka 4.

Formatka 5.

Formatka 6.

Formatka 7.

Formatka 8.

Formatka 9.

Formatka 10.

Na końcu możesz ponumerować powyższe formatki wg wszystkich możliwych kombinacji, najlepiej losowo. Następnie w każdej kombinacji przeprowadź handel wg overbalance, ale także równolegle tak, jakbyś handlował wg strategii Price Action.

Z przeprowadzonego handlu, z każdej transakcji wklej do arkusza kalkulacyjnego liczby tak, jakby wpływały one realnie na portfel. Inaczej mówiąc, stwórz sobie przykładowy portfel, np. 10 tys. zł, załóż, że handlujesz 1 Lotem na EUR/USD i wynik z każdej transakcji w pipsach pomnóż przez 30 (USD/PLN = 3,00 zł x 10). I tak zrób dla każdej kombinacji.

Następnie dla każdej z nich utwórz wykres liniowy i wyjdzie Ci 10 linii kapitału, zobaczysz, czy losowość i znalezienie się w odpowiednim momencie na osi czasu ma istotny wpływ na końcowy wynik z handlu na rynku, czy tylko zmienia się oscylacyjnie kształt linii kapitału.

Należy pamiętać, że pomiaru korekty spadkowej dokonujemy dopiero po jej zakończeniu. Obliczamy różnicę pomiędzy punktami ekstremalnymi, w tym przykładzie pomiędzy A-B i C-D.

Dlaczego niezbędna jest umiejętność wyczekania na koniec korekty i dokonania jej pomiaru? Mierzenie ruchów korygujących daje cenną informację, czy mamy do czynienia rzeczywiście z korektą, czy raczej widać znamiona fali spadkowej.

Jeśli pojawia się spora, znacząca wartość (różnica pomiędzy krańcowymi punktami), to mamy informacje, że wysoce ryzykowne jest łapanie tej korekty, gdyż zaczyna ona przypominać falę spadkową.

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

Technika overbalance

I. Inwestowanie zgodnie z trendem
II. Mierzenie korekt w trendach

1. Korekta wzrostowa w fali spadkowej

2. Korekta spadkowa w fali wzrostowej

3. Pomiar ruchów korygujących

4. Ćwiczenia

III. Psychologia podążania za trendem

1. Analiza stylu inwestowania – najczęstsze błędy

2. Model wzorcowy – co robić, aby zarabiać

IV. Technika overbalance

1. Zasady gry

2. Strategia w praktyce

V. Sprzężenia zwrotne

1. Sprzężenie zwrotne a pull back

2. Money Management

3. Trailing stop a stop loss

4. Ćwiczenia

VI. Skuteczność metody
VII. Encyklopedia analizy technicznej

1. Wskaźniki

2. Techniki Fibonacciego

3. Teoria fal Elliotta