PO PRZECZYTANIU KSIĄŻKI:

Czy pamiętasz, dlaczego Maciek nie chciał iść do szkoły? Znajdź tę informację w rozdziale 1.

Przeczytaj fragment historii ze stron 31–33. Powiedz, co opisuje.

Czy lubisz muzykę? A może grasz na jakimś instrumencie? Opowiedz o tym.

UWAGA!

Słowa zaznaczone gwiazdką *
zostały wyjaśnione w słowniczku
na końcu książki.

SPIS TREŚCI

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3

Rozdział 4

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Alfabetyczny słowniczek trudniejszych wyrazów

Okładka

Strona tytułowa

Spis treści

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3

Rozdział 4

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Alfabetyczny słowniczek trudniejszych wyrazów

Strona redakcyjna

Pan Fortepianek

Okładka

ROZDZIAŁ 1

Tydzień rozpoczął się fatalnie. Rano byłem strasznie niewyspany. Na dodatek rozbolał mnie brzuch.

Zawołałem więc Busię. Busia to moja babcia. Rodziców akurat nie było. Nie lubię, kiedy wyjeżdżają. Ale tym razem byłem nawet zadowolony. Moja mama uważa, że brzuch boli najczęściej z nerwów, ze stresu*, jak to nazywa.

– Ja też nie lubię poniedziałków – tłumaczy. – Ale co robić? Wstawaj szybko, bo się spóźnimy!

Busia ma całkiem inne poglądy na te sprawy. Dlatego miałem nadzieję, że pozwoli mi zostać w domu.

– Chyba cierpię na bezsenność. – Popatrzyłem babci głęboko w oczy. – Przez całą noc nie zmrużyłem oka.

Prawdę mówiąc, usłyszałem, jak mama mówiła tak kiedyś do Busi. I babcia naprawdę się tym przejęła.

– A kiedy się obudziłem, to mnie coś ściskało. O tutaj! – Złapałem się za brzuch. – Może to wyrostek*?!

– Ej, z twoim wyrostkiem wszystko jest w porządku. – Busia roześmiała się i przyłożyła dłoń do mojego czoła. – Gorączki też nie masz. Ale... na wszelki wypadek niech obejrzy cię lekarz. Znam świetnego specjalistę – dodała babcia z zagadkowym uśmiechem.

ROZDZIAŁ 2

Nie minęło pięć minut, gdy do mieszkania wbiegł w podskokach oryginalny osobnik. Dosłownie jakby czekał pod drzwiami na sygnał od Busi! Był mały, grubiutki i siwowłosy. Zamiast białego fartucha nosił frak. Spotkałem w życiu kilku lekarzy. Lekarza od bolącego brzucha. Lekarza od piekącego gardła. A nawet lekarza od złamanej nogi. Ale żaden z nich nie chodził we fraku.

Dziwny doktorek wyciągnął do mnie dłoń zakończoną długimi, cienkimi palcami.