Tych autorek w Wydawnictwie WasPos

CYKL PĘTLA TAJEMNIC

Nie zbliżaj się #1 – A.P. Mist

Nie oddalaj się #2 – A.P. Mist

Nie poddawaj się #3 – A.P. Mist

CYKL QUEEN OF MUERTE

Queen Of Muerte. Tom 1 – Natalia Kulpińska

Queen Of Revenge. Tom 2 – Natalia Kulpińska
(listopad 2024 r.)

POZOSTAŁE POZYCJE

Jej wszyscy mężczyźni – A.P. Mist

Serce pierwszego kontaktu – A.P. Mist

Zaginiona – A.P. Mist

Córka dziekana – A.P. Mist

Zamknij oczy – A.P. Mist

Ciebie tu nie ma – Natalia Kulpińska

W PRZYGOTOWANIU

Sparkle&Shadow – A.P. Mist, Natalia Kulpińska (październik 2024 r.)

Nieposłuszny – A.P. Mist (luty 2025 r.)

Nigdy, może, zawsze – Natalia Kulpińska (marzec 2025 r.)

Tamtej deszczowej nocy – A.P. Mist (maj 2025 r.)

Zatańcz ze mną – Natalia Kulpińska (czerwiec 2025 r.)

Lonely Letters – A.P. Mist (sierpień 2025 r.)

Szept przeszłości – A.P. Mist (październik 2025 r.)

Wszystkie pozycje dostępne również w formie e-booka

Copyright © by A.P. Mist, Natalia Kulpińska, 2024
Copyright © by Wydawnictwo WasPos, 2024

All rights reserved

Wszystkie prawa zastrzeżone, zabrania się kopiowania oraz udostępniania publicznie bez zgody Autora oraz Wydawnictwa pod groźbą odpowiedzialności karnej.

Redakcja: Kinga Szelest

Korekta: Aneta Krajewska

Projekt okładki: Patrycja Kiewlak

Zdjęcie na okładce: AI Generator

Ilustracje wewnątrz książki: © by pngtree.com

Skład i łamanie oraz wersja elektroniczna: Adam Buzek/skladpublikacji@o2.pl

Wydanie I – elektroniczne

Wyrażamy zgodę na udostępnianie okładki książki w internecie

ISBN 978-83-8290-586-1

Wydawnictwo WasPos
Warszawa
Wydawca: Agnieszka Przyłucka
kontakt@waspos.pl
www.waspos.pl

Spis treści

Prolog

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3

Rozdział 4

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Rozdział 12

Rozdział 13

Rozdział 14

Rozdział 15

Rozdział 16

Rozdział 17

Rozdział 18

Rozdział 19

Rozdział 20

Rozdział 21

Rozdział 22

Rozdział 23

Rozdział 24

Rozdział 25

Rozdział 26

Rozdział 27

Rozdział 28

Rozdział 29

Rozdział 30

Rozdział 31

Rozdział 32

Rozdział 33

Rozdział 34

Rozdział 35

Rozdział 36

Epilog

Prolog

Caden

– Zostaje pan zawieszony w czynnościach służbowych. Ze względu na pana zasługi zastosujemy czynności łagodzące i przeniesiemy pana do jednostki pokazowej.

Te kilka słów zaważyło właśnie na całym moim życiu.

– Jednostki pokazowej?! – ryknąłem. – To jest jakiś żart?!

– Proszę zachować spokój i resztki honoru – burknął mężczyzna, któremu ktoś dał prawo do sądzenia mnie.

Zacisnąłem pięści i jednocześnie szczęki. Miałem ochotę rozwalić im wszystkim mordy, ale wtedy dodatkowo stanąłbym przed sądem dla cywilów. Nie pozostało mi nic innego, jak spuścić głowę i przyjąć wyrok z pokorą. Problem tkwił w tym, że nie miałem czegoś takiego jak pokora.

Gość odklepał denne regułki, w których wymienił moje przewinienia, żałosnymi paragrafami uzasadnił karę, którą mi wymierzali, i zakończył śmieszne posiedzenie.

Wychodziłem z pomieszczenia i nagle stanął przede mną mój ojciec.

Spojrzałem mu śmiało w oczy, a wtedy on pokręcił głową.

– Przyniosłeś hańbę armii i nazwisku – powiedział chłodno i zdarł z mojej marynarki odznaczenia. – Nie jesteś godzien, żeby je nosić.

Straciłem wszystko.

Zgodnie z żądaniem dowódcy spakowałem swoje rzeczy, by opuścić kwaterę, którą zajmowałem. To naprawdę miał być mój koniec. Z najlepszego stałem się wyrzutkiem, który miał robić z siebie błazna na festynach dla emerytów?

Nie po to się uczyłem, walczyłem każdego dnia ze strachem, a finalnie całkowicie się go wyzbyłem, żeby teraz stać się nikim.

Przerzuciłem wypłowiałą torbę przez ramię i ostatni raz omiotłem wzrokiem pomieszczenie, które w ciągu ostatnich dwóch lat stanowiło mój dom. Armia była moim domem.

Już miałem wyjść, kiedy w progu stanął Deryll. Na jego twarzy gościł głupawy uśmiech. To było jasne, że się cieszył, w końcu pozbył się mnie w najbardziej wyrachowany sposób.

– Masz dwa wyjścia – wycedziłem. – Zejdziesz mi z drogi samodzielnie albo wywiozą cię w czarnym, stylowym worku.

Uniósł ręce w poddańczym geście i zrobił krok w tył.

– Dobry piesek – prychnąłem i minąłem go, celowo uderzając łokciem w jego żebra.

– Doigrasz się, Willis! – krzyknął do moich pleców, ale moją jedyną reakcją było wystawienie w jego kierunku środkowego palca.

To nie był jeszcze koniec i choćbym miał latać rozklekotaną awionetką, udowodnię wszystkim, że mnie nie można nikim zastąpić.

Caden Willis był tylko jeden.

Byłem najlepszy.