Cecylia Niewiadomska

Listy do Li

Niepowieść

Warszawa 2012

Spis treści

Strona tytułowa
Spis treści
I. Wstęp
Kolofon

I. Wstęp

Droga moja Li!

Może nigdy z taką przykrością nie nadawałam ci tego imienia, dźwięcznego, lecz nie polskiego. Dlaczego nie Maria, Helena, Jadwiga, tylko – Li? Dźwięk przyjemny, lecz tak kruchy, lekki i wiotki, może dźwięczny i wdzięczny nawet niewątpliwie, ale gdzież w nim siła, powaga tak potrzebne naszej kobiecie? Wiem od matki, że sama nadałaś sobie to imię w dzieciństwie, zachwyciłaś nim wszystkich – i zostało. Dziś, gdy masz rok piętnasty, kiedy burza życia przedwcześnie cię wyrwała z rodzinnego gniazda, kiedy straciłaś wszystko, co jest szczęściem dziecka: rodziców, dom, majątek – dziś to Li w moich oczach robi cię zerwaną i rzuconą na drogę gałązką powoju. Co ją czeka – wiesz sama.

Pomyślisz może: śliczny wstęp do listu, a jeszcze listu ciotki opiekunki do sieroty w żałobie, której miała zastąpić matkę, po tygodniu – awanturniczym – odesłała na pensję i tu jeszcze prześladuje morałami o słodko-cierpkim smaku.

Czy pomyślisz tak, Li moja droga? Napisz otwarcie. W takim razie odłożę swoje listy na później, kiedy będziesz mogła już spokojnie i bezstronnie rozważyć wszystko, cośmy przeżyły w tym ciężkim tygodniu próby wspólnego bytu.

Chcę pisywać do ciebie, bo ten jeden został mi sposób porozumienia się z tobą, zbliżenia, oddziaływania na twój charakter i serce. Powierzyłam cię ludziom, którym ufam, których pracę wysoko cenię, ale to jeszcze nie ja. Zgadzamy się z sobą, lecz musimy być różni. Przy tym oni nie mogą znać tak twojej duszy, jak ja znałam ją i poznałam w tych ostatnich czasach – nikt z nich nie znał twoich rodziców i nie może zdać sobie sprawy z przyczyn twoich błędów, nikt wreszcie tam nie marzy o tym, co ja dla ciebie, nikt nie wie, jakie skarby w twej duszy złożone. Nikt cię nie kocha tak, jak ja cię kocham.

Zdaje mi się, że widzę skrzywione usteczka i łzy w oczach, kiedy mowa o miłości, lecz to mnie nie przeraża. Wierzę mocno, że Halina oceni kiedyś Li i ciotkę, a tydzień, który tak gwałtownie rozdarł nasz serdeczny stosunek, uważać będzie za dobry materiał do komedii obyczajowej. I kto wie, czy nie napiszesz jej sama, bo po ojcu i ciotce mogłaś odziedziczyć trochę zamiłowania do pióra.

Dość na dzisiaj. Chciałam tylko ci napisać (bo powiedzieć nie było można), żeś mi zawsze tą samą drogą i bliską istotą, że wierzę w twoje serce i charakter, w twoją przyszłość. Lecz potrzebujesz kierunku i rozumnej ręki. Sprawia to właśnie bujność twej natury. Liche zielsko, gdziekolwiek wyrośnie, kwiat wyda – pożyteczna roślina wymaga starań i opieki. Inaczej staje się zielskiem.

Liczę na ciebie – czekam. Pierwszą nadzieję, żeś na dobrej drodze, dadzą mi listy twoje, chociażby gorzkie i pełne wyrzutów: skoro przemawiasz do ciotki tyrana, to już dobrze, zrozumiemy się po trochu. Jak widzisz i w tym liście – pojednawczym – nie schodzę z drogi, na której chcę spotkać się z tobą, drogi szczerości. Mimo tysiąca dzieciństw, jesteś rozwiniętą przedwcześnie i nie będę traktowała cię, jak dziecko. Prawda w stosunkach ludzkich to zdrowie i siła, bez niej kwiat ten więdnie, ona przywraca mu życie, chociażby była gorzką i bolesną.

A więc na gruncie prawdy i miłości starajmy się zrozumieć, drogie dziecko, reszta sama znajdzie się z czasem.

Bądź zdrowa, silna, szukaj – spokoju i równowagi.

Kochająca cię bardzo

ciotka.

PS. Odbierzesz ten list bez kontroli i twoje listy do mnie również nie będą czytane. Porozumiałam się co do tego z przełożoną.

Serdeczne pozdrowienie.

ISBN (ePUB): 978-83-7884-267-5

ISBN (MOBI): 978-83-7884-268-2

Wydanie elektroniczne 2012

Na okładce wykorzystano fragment obrazu „Przyjazd guwernantki” Wasilija Pietrowa (1834–1882).

WYDAWCA

Inpingo Sp. z o.o.
ul. Niedźwiedzia 29B
02-737 Warszawa

Opracowanie redakcyjne i edycja publikacji: zespół Inpingo

Plik cyfrowy został przygotowany na platformie wydawniczej Inpingo.