Wersja Demonstracyjna

Wydawnictwo Psychoskok
Konin 2018

Renata Grześkowiak
„Renezja”

Copyright © by Renata Grześkowiak, 2018

Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o. 2018

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie

może być reprodukowana, powielana i udostępniana w

jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy.

Korekta: Bożena i Janusz Sigismundowie

Skład: MAG

Projekt okładki: MAG

Ilustracja na okładce: Fragment obrazu Marka Haładudy

„Malarz i modelka”, olej/płótno, 50 x 50 cm, 2011 r.

Skład epub i mobi: Kamil Skitek

ISBN: 978-83-8119-170-8

Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o.

ul. Spółdzielców 3, pok. 325, 62-510 Konin

tel. (63) 242 02 02, kom. 695-943-706

http://www.psychoskok.pl/
http://wydawnictwo.psychoskok.pl/
e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl

twój gest uwolnił

z marazmu niby-bycia

jestem realna

Marek Haładuda „Przy stole”, z cyklu: „Około południa, około północy…”,

olej/płótno, 100 x 210 cm, 2006 r.

GDY MNIE – TOBIE ZABRAKNIE

Kiedyś, kiedy zniknę, tak już

na całego, nie będzie mnie w domu

ani w ogrodzie…

Gdy kwiaty same będą miały kwitnąć,

zabraknie rozmowy mojej – z nimi,

co dzień.

Gdy Alejami nie będę przemierzać

w kierunku tak dobrze nam znanym…

I nie pomacham więcej

w twoje okna, i nie pomyślę

– „witaj, kochany”.

Kiedyś, gdy pamięć o mnie już

odpłynie z wszystkich umysłów,

które zaprzątałam i każdy we własny

powóz zaprzęgnięty zapomni o tym,

w którym ja istniałam.

Coraz rzadziej wywołana będę

na czyjeś usta czy do snu czyjegoś

i coraz trudniej odtworzą w pamięci

obraz wizerunku mojego.

A ogień, który we mnie płonął? Tlić się

w końcu przestanie – kochanie…

Zostaną wiersze, cząstki tej miłości,

którą nie sposób będzie ignorować,

zawieszę nuty na deszczowych chmurach,

spadną na ciebie, wiem, że je zachowasz.

Choć ogół świata w galopie przed sobą,

batem życie siecze, nań się mocno gniewa,

ja ci o szczęściu zaśpiewam. Tylko blask oczu

zapamiętaj, on lód w twoich oczach skruszył

i przeto, stały się one zwierciadłem

prawdziwie pięknej duszy.

*** Spoglądam na wydłużający się cień...

***

Spoglądam na wydłużający się cień.

Zachęca, by porzucić embrionalną postawę,

wyprostować kręgosłup, podnieść głowę.

Niebawem oboje utoniemy w czeluściach nocy.

Co wieczór oglądam obraz jego przemijania.

Dumna, cichością obleczona kula ciepła

pozostawia po sobie smugi wielobarwnych kształtów.

Cienie przybierają barwę szarości.

Patrzę w twoje oczy jak w wyłaniające się

gwiazdy. Ile w nich skier, ile żaru!

Choć usta ciągle szepczą o przemijaniu,

gwiazdy twych oczu przeczą ustom.

Mówią, by nie poddawać się strachom,

nie hołdować stereotypom, burzyć mozolnie

wznoszone hierarchie, w imię miłości.

Ból odrzucenia pozostawiają własnemu doświadczeniu.

Śmiech wzbiera, gdy cierpię, śmiechem otulam

narastające pożądanie, śmiechem zakrywam zażenowanie.

Jedyne dobro embrionalnej postawy

to wystarczająco długi czas, by wejrzeć w siebie.

ZAKWITAM

Każdego roku na nowo

wyżółca się we mnie forsycja.

Nie ogarniam radości

naniesionej na bocianich piórach,

jakby dom, miłość i twoje imię

miały kształt, i barwę słonecznika.

Tegoroczna wiosna zwariowała

na punkcie żółtego koloru

i na twoim... Zaplatam warkocze

bluszczom, uczę je jak trzymać

cień nad twym czołem.

Nie szukaj mnie zeszłorocznej.

Narodziłam się wiosną.

Zostanę z tobą

do ostatniej

jesieni.

PÓJDĘ Z TOBĄ

pójdę z tobą

pójdę w nieznane

zgromadziłeś wokół siebie

cały spokój ducha

i bezpieczeństwo

więc gdzie mam być

jeśli nie przy tobie

sznuruję buty

przewieszam torbę przez ramię

wystarczy dłoń

w ciepłej dłoni

i świat należy do nas

Пойду с тобой

Пойду в неведомое

С тобой - надёжность

Безмятежность и покой

Так где ж мне быть

Если не с тобой

Ботинки зашнурованы

Сумка - на плече

Моя ладонь

В твоей ладони теплой

Весь мир - у наших ног

j’irai avec toi

j’irai dans l’inconnu

tu as amassé autour de toi

toute la sérénité

et sécurité

donc où serais-je

sauf auprès de toi

je lace mes chaussures

je mets mon sac en bandoulière

il suffit une main

dans une main chaude

et le monde nous appartient

I will walk with you

Walk into the unknown

You have amassed around you

All the serenity

And safety

So where else to be

If not at your side.

My shoes laced up

The bag on my shoulder

my hand in your warm hand

The world is wide open

Tłumaczenie na j. francuski: Anna Klosowska-Janowska

Tłumaczenie na j. rosyjski i angielski: Aleksander Janowski

ZOSTAWMY KWIATY NA ŁĄKACH

Pragnę zobaczyć w twoich oczach

nie ogień ani iskry,

nawet nie miriady gwiazd.

Pokaż mi bezpieczeństwo wspólnych nocy

i poranki znaczone pocałunkiem.

Mam nadzieję odkryć w twoim sercu

nie obietnicę cudownej przyszłości,

ale ochotę na wspólną wędrówkę.

Nie zajmuj dłoni pękami kwiatów,

zostawmy je na łąkach.

Weź moją rękę.

Pójdę.

Koniec Wersji Demonstracyjnej

Dziękujemy za skorzystanie z oferty naszego wydawnictwa i życzymy miło spędzonych chwil przy kolejnych naszych publikacjach.

Wydawnictwo Psychoskok